Պոեզիա

Վերջին հրապարակումները

• 

  Պոեզիա

  Վայրի խոտեր

  Լու Սյուն

  Թարգմանիչ՝ Ռոբերտ Ծատուրյան

  Երբ մարդ քնում է ժամանակը կորցնելու աստիճան՝ շողքը երբեմն հետևյալ խոսքերով հրաժեշտ է տալիս․ – Մի բան կա, որ Դրախտում ինձ դուր չի գալիս, ես այնտեղ գնալ չեմ ուզում։ Մի բան կա, որ Դժողքում ինձ դուր չի գա…

  10 Փետրվար 2019 • 10 րոպե

• 

  Պոեզիա

  Կյանք կա՞ նրանից հետո

  Արփի Ոսկանյան

  Ինչո՞ւ ինձ լքեցիր, Աստված իմ, եւ չհեռացրիր ինձից այս բաժակը դատարկ, որի մեջ այլեւս ոչ մի կում չկա... Ինչո՞ւ էլ չես հետեւում ինձ աննկատ, մի՞թե չես փրկելու հերթական փորձանքից ու հեռացնես դեպքի վայրից՝ գ…

  5 Փետրվար 2019 • 3 րոպե

• 

  Պոեզիա

  Օրվա բանաստեղծություն | Ներսես Աթաբեկյան. Քսանհինգ օրից գարուն է

  Քսանհինգ օրից գարուն է, Թեթևսոլիկ ինչպես քսան տարի առաջ, Բերանբաց, Անառիթ ծիծաղի պատրասատ լրջությամբ, Մուշտակից ազատված կնոջ մեջք, Գուլպայից մաքրվող սրունքի պես ճերմակ, Հանկարծակի կեռման անծանոթ խճուղ…

  3 Փետրվար 2019 • 1 րոպե

• 

  Գրախոսական

  Լույսը ձախ կողմից

  Հենրիկ Էդոյան

  իմ ստվերը: Մի ձեռք վերևից յուղ է ավելացնում իմ հանգչող պատրույգներին: Երկու սուրբ էակներ մի կառք են առաջնորդում Մայր Երկրի ուղիներով, ուր իշխում են մենության ոգիներն ամենատես: Ես ջուրն եմ ցույց տալիս,…

  30 Հունվար 2019 • 4 րոպե