Պոեզիա

Հայ և թարգմանական բանաստեղծություններ

Վերջին հրապարակումները

  • Պոեզիա

    Այնտեղ ուր ոչ ոք չկա

    Արման Թովմասյան

    Այնտեղ ուր ոչ ոք չկա, Լինել, խելագարի պես լինել: Դատարանները պիտի փակվեն, Ու ես աչքեր կկախեմ պատից, Թե իրավաբան են կամ օրենսդիր, Չէ որ ես տեսել եմ բոլոր նրանց, Որ ոսկրացած հույսով Անվերջ գնացել են Այն…

    19 Հունվար 2017

  • Պոեզիա

    Էնն Սեքսթըն | Գթության փողոց 45

    Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Սուքիասյան

    Երազումս՝ մինչև ուղնուծուծս թափանցած, իրական երազում Բիքըն Հիլով վեր ու վար եմ անում՝ ԳԹՈՒԹՅԱՆ ՓՈՂՈՑ ցուցանակը փնտրելով։ Չկա։ Բեք Բեյ եմ գնում։ Չկա։ Չկա։ Բայց հասցեն գիտեմ։ Գթության փողոց 45։

    18 Հունվար 2017

  • Պոեզիա

    Մարիամ Հարությունյան | Նամակներ՝ մեկուկես շնչով

    Բարև, ես պիտի գնամ, ուշանում է օրը, Մատներիս տակից սահում, ինչպես մաքրած բրինձ, Լցվում սպասման բաժակներն ու թասերը խորը: Ինչ-որ չասված դողեր արդեն թմրել են քնից, Բայց ես նրանց չեմ տանի ռեանիմացիա.

    11 Հունվար 2017

  • Պոեզիա

    Նախկին հեքիաթ

    Մհեր Արշակյան

    Թռչուններն են երամ-երամ աչքերի մեջ տանում երրորդ իմ գարունը արդեն մեռած, քո մարմինը՝ ահա մեռնող։ Տանում են մերն ու գիտեն ուր, պատմելու չէ ճամփան իջնող, իմ կանաչի մեջ մի փետուր, քո դեղինի մեջ՝ մի քիչ հ…

    7 Հունվար 2017