Այս քաղաքի ճակատագրում կանգնելու տեղ չկա.. Բոլորը վաղուց խզբզել են իրենց հսկա ոտնաչափը նրա դեմքի վրա… Ինձ չի փրկելու ոչ մի սիրախաղ … Գովազդանախշ մաշկին նրա, զարդակարերում առավոտների իմ թելերը չկան մաշ…
Այս առավոտ դարձյալ լույսը չուշացավ, Լցվեց տուն ու տանիք, աչք ու հոգի, Ինչ-որ մեկն անշտապ տեղից վեր կացավ, Փորձեց՝ մեջքը ձգի, բայց էլ ի՞նչ կօգնի, Փոստը ստուգեց՝ ոչինչ, բայց зато սիրտը՝ լի:
Ուան Ծիասինը ծնվել է 1957 թվին՝ Չինաստանի Հուբեյ նահանգում։ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության (ՉԺՀ) հիմնադրումից ութ տարի անց։ Ծնված լինելով կալվածատիրոջ ընտանիքում՝ տասնամյա Ուանը իր ընտանիքի հետ…
Դու ինձ սովորեցնում ես սիրել: Չգիտեի: Սիրել չի նշանակում խնդրել, այլ` տալ Գիշեր-ցերեկ: Գիշերը սիրում է Օրվան, Լույսը` Մթությանը: Ինչպիսի՜ կատարյալ և տարօրինակ սեր: Դու՛, ի՛մ ճակատագիր:
