Նվիրում եմ 2016 թ.ապրիլի 1-ից 4-ը անհավասար մարտը իրենց վրա վերցրած հայ զինվորներին Մի գիշերվա մեջ Զինվորները նորելուկ, Կենդանի թե մեռած Հերոսներ դարձան, Դարձան գիր, մագաղաթ, Նրանց գնդակների հրաբորբից…
Երբ նայում եմ քո աչքերին, ես վերստին համոզվում եմ, որ տիեզերքի հայտնի և անհայտ գույները բոլոր աչքերն են ստեղծում։ Ամենադժվար ճամփեքն աշխարհում աչքերն են անցնում, ամենատաք երգերն աշխարհում աչքերն են եր…
մտածել, որ գտել եմ քեզ, երբ երեկվա անձրևի պես անխնա թափվում էի մայթերին, երբ աշխարհի բոլոր անձրևանոցներն ու կատուները իմ կարոտի գույնն ունեին, գիտակցել, որ մեր երազած թմբիրը շերտ առ շերտ նստում է տարի…
Խեցին կոտրած մի խխունջ, Տնկվեց հողում լուռ ու մունջ, Օրերն անցան, բայց մեջքին Չբողբոջեց նոր խեցին… Այդպես մոլոր ու տկլոր, Վշտից կծկված, մեջքը` կոր, Ճամփա ընկավ նա իսկույն Դեպի դարբին արջի տուն:
