Առօրյան ընդգրկող, բայց ոչ առօրեական տարածություն` բանաստեղծական իրականություն: Ուր վերստին հայտնվում է նաբոկովյան առակի տղան` գայլից փախչելով ու գայլի իմաստնությամբ հիացած: Ուր արաբ տղամարդը իր դստերն…
Մահապատիժ կար` էկզոտիկ նույնիսկ միջնադարում, «Քառատում» վերնագրով,- ձեռուոտ կապում էին չորս ծագերից ու խուտուտ տալիս աշխարհի պորտը,- մե՜ ծիծաղ, մե՜ ուրախություն,- ու հոգին առնվազն չորս տեղ էր իրեն հայ…
Մայրանալուց հետո, հայրանալուց հետո տեսնում ես հոգիդ պատկեր դարձաց. նախնական շունչ, նախնական ձայն` տաք ծխի նման տանիքից ելնող: Ծուխ` դա եղե•ան փողն է, բոց` դա եղե•ան փողն է - տանիքից վերև` կապույտ երկի…
Սա իմ երկիրն է- չափերով այնպիսին- որ կարող եմ վերցնել հետս, թե մի հեռու տեղ գնամ: Փոքրիկ՝ ինչպես ծերացած մայր, Փոքրիկ՝ ինչպես նորածին զավակ իսկ քարտեզի վրա ընդամենը արցունքի մի կաթիլ… Սա իմ երկիրն է –…
