Ես շա՜տ -շատ վաղուց, Իմ ու քո թվարկությունից առաջ, Մոռացել եմ ազատության մասին՝ Թե ինչպես է գրվում, Թե քանի վանկ, քանի հանգ ունի... Ես մոռացել եմ զարթնել իմ մեջ... Ու ամեն քնից հետո, ամեն արթնացման հե…
Մի կույր ծերունի դողացող մատների մեջ երկա՜ր շոշափում էր ոսկեդրամը՝ ուռուցիկ նիշերով իր հարգը հասկանալու համար ․․․ Մի լուսնոտ տղա փախել էր անկողնուց՝ դաշտերում թափառելու և ոսկեզօծ անմոռուկներ ինքնամոռա…
Քաղաքը, ուր վաղուց ո՛չ ոք չի ապրում, քո մասին հեքիաթ է պատմում մայթերին, որտեղ քեզնից հետո անձրևները չեն դադարում, իսկ խաղաղության մասին մոռացած աղավնիներին ագռավներն են բերում. ու ճանապարհները, որոնք…
Ես գրել էի քո անունը ամենավերևում նամակի, որն այդպես էլ չավարտեցի։ Ես գրել էի քո անունը ձեռքիս վրա չմաքրվող գրիչով, և ամեն անգամ ամանները լվանալիս քո անվան մի փոքրիկ մաս ջնջվում-գնում էր օճառոտ ջրի հե…
![Նիք Լանց | Սիրելի [ ]](https://granish.org/wp-content/uploads/2024/03/niq-lanc.jpg)