Արի գնանք թատրոն, նայենք թե ինչպես են մարդիկ խաղում դերեր՝ լավ իմանալով ներկայացման ավարտը, ճիշտ մեզ պես։ Արի գնանք թատրոն, մութ դահլիճում հայացքս գամված կլինի բեմին, բայց կտեսնեմ միայն քեզ, ու դերասա…
Ես կարոտել եմ աչքերիդ մեջ նայելուն, երբ նայում ես ինձ։ Արշալույսները գետերի վրա կանգնում են ու գետերը չեն հոսում, երբ հեռու ես։ *** Մոտեցող ոտնաձայնիցդ լռեց աշխարհը. դատարկ֊դատարկ երկնքում սադափե արևը…
Մենք ուզում ենք տեսնել ավելի հեռուն, Քան դիմացի տան պատուհաններն են: Մենք ուզում ենք ապրել, Մենք դիմացկուն ենք կատուների պես: Եվ ահա մենք եկել ենք մեր օրենքների մասին հայտարարելու: Այոոոոոոոոոոո՜:
Եթե սրանից առաջ հարցնեիք ինձ, կասեի, որ Եթե դեպրեսիան թակեր իմ դուռը, Ես կճանաչեի նրան մեկ ակնթարթում։ Ես կկանխազգայի նրա գալը. Թռչունների երամը՝ իմ պատուհանից դուրս, կազդարարեր նրա գալուստը։
