1․ Պահի բերկրանքով ոգևորված՝ չէի կարող պատկերացնել, որ Դիարբեքիրում իմ պոեզիայի ընթերցանությունը կազմակերպած երկու տղամարդիկ երկու տարի անց աքսորի մեջ կամ բանտում կհայտնվեն, և որ քաղաքի պատմական թաղը…
Ինչ լավ է՝ մտածում եմ ես, որ Խորեն Արամունու «Սատանի ճուտն» այսպես ժամանակին հայտնվեց իմ ձեռքին՝ Թեհրանից վերադառնալուց ճիշտ մեկ ամիս անց: Եվ գիրքը, որ 1 օրում և ուսանողական հափշտակությամբ կարդացի, ին…
Առաջին իջեւանը, ուր տասնեւութ ամեայ պատանուհին գիշերեց իր հայրենի հողի իւրայատուկ շերտին վրայ, ինչպէս՝ Նոյ իր տապանով առաջին անգամ իջեւանեց Արարատ լերան վրայ։ 1985 թուի Օգոստոսի 31ն է։
Օրն իր հանդարտ ու սահուն ավարտն էր առնում, գետի ցամաքած հունը արձագանքում էր մարդկանց ոտնաձայներին, ովքեր կոխկրտում էին ծարավ կենդանիների նման դեռևս կանաչ ու մամռակալած, կիսաճաք հողը։
