Կյանքը մնացել է պաշարված սարերից այն կողմ….
Այսկողմ` թպրտում է կյանքը մահամերձ։
Վայրկյանը տագնապ է շնչում, արտաշնչում` սարսուռ…
Չվերջացող խրախճանք է` կյանքի ու մահվան…
Մեզ վտարել են Երկիր մոլորակից…
Մեզ հիշում են մեզ մոռանալու համար..
19.09.23
Հ.Գ Բանաստեղծությունը գրվել է պատերազմից հինգ րոպե առաջ
