Նունե Մաթևոսյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Պոեզիա

    Նունե Մաթևոսյան | Հետո․․․

    Հետո․․․ Հետո մենք կփակենք դռները, Կկողպենք հիշողություններն ու մի բուռ հող կլցնենք վրան, Բուռը բռի հետևից՝ մինչև կկորցնենք թելի ծայրը՝ մեզ իրար կապող։ Հետո խունկ կծխեն՝ Ողորմություն տալով մեռածներին,…

    16 Մայիս 2026 • 2 րոպե

  • Պատմվածք

    Նունե Մաթևոսյան | Ցավը մեծացել է, մա՜մ․․․

    Ցավը մեծացել է, մա՜մ․․․ Դու՞ էլ ես հիշում․․․ Վազում էինք պատառոտված շորերով, ամեն բակ իջնելիս մի տեղը վնասում էինք ու տուն էինք գնում արնա-ցեխախառը ու ժպիտով։ Դե մաման է էլի, մի քիչ կբարկանա, բայց կլվ…

    28 Փետրվար 2025 • 3 րոպե

  • Պատմվածք

    Նունե Մաթևոսյան | Հետո

    Հետո կխմեն ընտանիքի ու բոլոր սրբությունների կենացը՝ դատարկելով ևս մի շիշ այն օղուց, որ պատրաստել էին վերջին կեռասներից։ Կհիշեն սուրբ կանանց՝ օրորոցի սուրբ անկյունում երեխային քնեցնող, իսկ իրենք կպտտվե…

    13 Փետրվար 2024 • 2 րոպե

  • Պատմվածք

    Նունե Մաթևոսյան | Խոպա՞նն էր մեղավոր, թե՞ մարդիկ

    Առավոտյան տաք ջուր խմելն օգտակար է առողջությանը․ մաքրում է օրգանիզմն ու լավացնում նյութափոխանակությունը։ Կարդալով այս տողերը՝ Հասմիկն ամեն առավոտ սկսեց տաք ջուր խմել ու մեծ բաժակով, որ ավելի առողջ լին…

    5 Հունվար 2023 • 3 րոպե

  • Պատմվածք

    Նունե Մաթևոսյան | Մարտի 9

    Այդ առավոտ Գառնիկը տուն էր գնում կակաչները ձեռքին՝ կիսակախ, կիսաթոռոմ, կիսակնճիռ՝ իր դեմքի կախ մաշկի նման։ Մարտի 9-ի առավոտն էր․ մի քիչ ցուրտ, մի քիչ քամոտ, բայց գարնանային, Գառնիկն էլ՝ մի քիչ մրսած։

    14 Մայիս 2022 • 4 րոպե