Տեքստը գրվել է Ծաղկաձորում կայացած երիտասարդական հավաքի ժամանակ՝ որպես միասնական, համահավաք բնագիր ստեղծելու փարձառություն: Տեքստի համահեղինակներ՝ Հասմիկ Սիմոնյան, Արթուր Մեսրոպյան, Անահիտ Ղազախեցյան,…
«Եվ ես քեզ ասում եմ, որ դու վեմ ես, և այդ վեմի վրա պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, ու դժոխքի դռները այն չպիտի հաղթահարեն»: Լևին գնդակահարեցին Սենատի հրապարակում։ Ներկաներից մեկն ասաց, որ նրա գանգը ցրիվ էր եկե…
Սա մեռած երկիր է, Կակտուսի երկիրը Այստեղ են հառնում քարե Կուռքերը ու ստանում Ողորմածությունը մեռյալ ձեռքի Հանգչող աստղերի շողի ներքո: Այսպես է լինում Մահվան մյուս արքայությունում Արթնանալ մենակ Այն ժա…
Նա ներս է մտել: Նստել է նա: Նա չի նայում կարմրահեր բոցին: Վառվում է լուցկին: Մեկնել է նա: Ճամփորդությունը դեպի մեծ Արևելք սկսվեց Այղրի կիրճի երկար մայրուղուց, այստեղով անցնում է Կովկասն ու Թուրքիան կա…
Վարդգես Սուրենյանցը իր գեղարվեստական ժառանգությամբ կարևոր հետք է թողել հայ արվեստի պատմության մեջ` դառնալով XIX – XX դարերի պատմական- գեղարվեստական հայացքների վավերագրողն ու փոխանցողը։
Դռան վրա գրված էր «Դևեջյան»։ Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող բնակարանը հիմա դատարկ է, պատշգամբին վաճառքի մասին գրություն է փակցված։ Երբ հարցուփորձ արեցի, բոլորը բակում ժպիտով էին հիշում տանտերերին։
Օրն իր հանդարտ ու սահուն ավարտն էր առնում, գետի ցամաքած հունը արձագանքում էր մարդկանց ոտնաձայներին, ովքեր կոխկրտում էին ծարավ կենդանիների նման դեռևս կանաչ ու մամռակալած, կիսաճաք հողը։
Օդակայանը կեսգիշերին դատարկ էր,Եվրոպայի չվերթները սպասարկող անձնակազմը կիսաքնած սպասում էր շաբաթվա վերջին օդանավին։ Այս չվերթով էր ժամանելու Կաֆոսկարիի համալսարնի պրոֆեսոր Ալբերտո Ալտիանին.
