Լուսին Աթաբեկյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Էսսե
Demut
Ցավն սկսում է էնտեղ, ուր մենք կորցնում ենք չափը։ Քո մի վայրկյան հետոն իմ արդեն՝ անցանք։ Ժամանակային պերսպեկտիվան, քեֆ-ուրախությունն ու վերջին ընթրիքը։ Կամքը աստծո, պատահականությունն ու անաքեն։
26 Ապրիլ 2026 • 4 րոպե
-
Էսսե
Նաքսոսում արդեն ցրտել է
Միֆերը երբեք անվրեպ չեն ասում, թե ինչ է կատարվելու։ Միֆերը միայն պատմում են, թե ինչ կարող է կատարվել։ Արիադնան կծիկն էր ծրարում, ե՛ւ ծրարում էր, ե՛ւ երգում, ամեն մի թել կպցնելիս՝ առաջվա բույնն էր հիշո…
4 Դեկտեմբեր 2025 • 5 րոպե
-
Էսսե
Փղոսկրե աշտարակից*՝ պաչիկներ
Եւ դու, որ լույս բերիր ու աստվածներ տարար՝ «Ժամանակն է»։ Գլուխս մեծանում է, մարմինս՝ հակադարձ համեմատական։ Ինքը՝ մեծ գլուխ եմ․ մարմինս կուչ եկած գլխիս մեջ, որպես կանոն՝ աջ անկյունում։
28 Նոյեմբեր 2024 • 4 րոպե
-
Պատմվածք
Ջուդիթ
Եթե ես ամենափոքր պատկերացում ունենայի առ այն, որ Ջուդիթն այստեղերը կլքի մեր հանդիպման հաջորդ արեւագալին, հավանաբար որեւէ ջանք չէի խնայի ավելի արագ կուլ տալու ճակատագրի շռայլության նեկտարը։
12 Հունվար 2024 • 9 րոպե
-
Պատմվածք
Եվ սրա համա՞ր է արդյոք Ագամեմնոնը Արքայական Տրոյան ոչնչացրել
Ժամանակը հոսում է աննկատ, երբ գիտակցաբար ընտրել ես փախուստի ճամփան բոլոր այնտեղերից, ուր քո կանխակալ կարծիքով ուզածիդ պես քեզ չեն սիրում։ Փորձություններն ու փորձառությունը համբերատար մարդկանց են դաս տ…
3 Հուլիս 2023 • 7 րոպե
-
Էսսե
Լեա
Հեռացող ինձ համար աննկատ էր հոսանքը։ Մեղմածոր նույն պատկերն է իմ շուրջը։ (Սա արդեն աղերսանք էր։) Ինչ հապճեպ ընտրվեց ապրելու-ապրելու ժամանակը. Մայր իմ, դու երազում էիր, որ սա ինձ հետ կատարվի, եւ ահա` ե…
6 Հունիս 2022 • 4 րոպե
-
Պատմվածք
Լկտիաբար՝ Էնկիդուին
Ասում է՝ քո ծնվելու պահին Փարիզի հոգեբուժարանում էի․ ինչպես յուրաքանչյուր իրեն հարգող Հիսուս՝ երեսուներեքում ես էլ պիտի վերջին անգամ գժվեի։ Դիմալույսին ուղղակի կոնյակն էր ավարտվել ու ապրելու հույսը, ա…
10 Հունվար 2022 • 5 րոպե
-
Պատմվածք
Սա՞ էր կամքը քո
Ձմեռն ավարտվեց։ Այսկողմերում ձմռան ավարտի մասին հուշումները կարելի է գտնել փողոցում հարբող հոծ բազմության անկանոն շարժի մեջ ու նստարաններին քնած ստահակների խաղաղ նինջի։ Ձմեռն ավարվտվեց, բայց ոչ պատերա…
27 Մայիս 2021 • 4 րոպե
-
Ասույթ
Memento quia pulvis est
Պատերազմի մեջ, ինպես եւ սիրո, Ձեր միակ հույսը վերջին նռնակն է,մի եզակի տարբերությամբ՝ սիրո մեջ հետմահու մեդալներ չեն բաժանում։ Եթե ինչ-որ մեկը, ամենայնիվայնու, չի կարողանում Ձեզ ներել Ձեր միակ հանցանք…
26 Հունվար 2021 • 2 րոպե
-
Էսսե
Ժամանակներից այն, որ մաքուր է
Այլեւս անփախուստ դատավճիռ է հասնել հանգրվանին այն մի, որտեղ բառերը հոսում են ներս, շատ խորը՝ անհաղորդ Կռոնոսին, ընդարմացած՝ արձագնքելու մարդ մնալու ճիգուջանքին։ Հանգրվանում այդ մի փրկօղակե ուսեր չկան,…
19 Մայիս 2019 • 6 րոպե
