Ընկե՛ր իմ, ընկե՛ր իմ, Ես հիվանդ, շա՜տ հիվանդ եմ, Չգիտեմ՝ որտեղից սաստիկ ցավն էս անքուն: Ասես հողմն է սուլում Լերկ դաշտում, որ անշունչ, անմարդ է, Կամ թափվող սաղարթի պես Ալկոհոլն իմ ուղեղն է ծածկում:
1. Ալ համազգեստ չէր հագինը նրա, Քանզի արյունն ու գինին են կարմիր, Արյունն ու գինին ձեռքերի վրա՝ Կանգնած էր այնտեղ, ուր դիակ կար մի՝ Անկողնում պառկած խեղճ կինն իր սիրած, Որին նա դարձրեց անշունչ մի մարմ…
Թե չկորցնես գլուխը քո գլխակորույս մարդկանց մեջ, Երբ որ շուրջդ խուճապահար՝ մեղք են բարդում քեզ վրա, Կհավատաս թե ինքդ քեզ, երբ կասկածում են անվերջ, Եվ անսալով կասկածներին` թե կգործես անվարան, Թե կարող ե…
Քան թե թերթերի փսխուքը լափեմ, լավ է` հայացքով փողոցը չափեմ, ուր աֆիշներ են, ագռավներ, հերթեր, լավ է` Ներոնի կյանքը ընթերցեմ, քանզի Հռոմն ենք ըստ էության մենք. և՛ արատներն են մեր կայսերական, և՛ մեզ մոտ…
