Մի ժամանակ, շա՜տ կամ երևի քսան տարի առաջ, երբ առաջին անգամ պատմվածքներիցս մեկը տպագրվեց, տարօրինակ, ձգող սարսափ ապրեցի։ Քսանքանի տարեկան էլ չկայի, թանաքը վրան ձեռագիրը վերցրեցի ու հևալով տարա «Գարունի…
Ճանապարհ... Ճանապարհ... Գնացքի համաչափ տնքոցը նյարդայնացնում էր: Անհամբեր էի, ուզում էի ժամ առաջ տուն հասնել: Ամառանոցի տաղտուկն ու ծնողներիս կողքին չափված-ձևած լինելու պարտականությունը հոգնեցրել էին…
