Կատարյալ խաղաղ է աստղերից մինչ արմավենիներ, արմավենիներից մինչ ստվերներ․․․ Աշխարհի վերջին ծովի վրա կախված աշխարհը կանաչում է... ու միայն երբեմն մրտենիներն են երազում խշշում մեղմիկ, և ծովի փրփուրներում…
գնացի դիմակով կծկված մութ թիկնոցի մեջ կկոցած աչքերով շողացող մանգաղների միջով երջանկությունն ինձ չճանաչեց և պարեց ինձ հետ չիմանալով որ ես նա եմ ում ինքն ատում է ճակատագիրը նույնպես ինձ չճանաչեց և մտած…
Օդում արդեն գարուն եմ լսում Օդում արդեն գարուն եմ լսում… Դու է՞լ արդյոք։ Մենությանս մեջ է սիրտս նայում․․․ Գիտե՞ս արդյոք։ Աշխարհն ահա գարունանում արևավառ, Առավոտի լույսերի մեջ… Ճնճղուկները ծլվլացին, Դե…
Որտե՞ղ կհանգստանաս․ Վիսլայի ավազներին թե՞ մարգագետնում մեր՝ գորտնուկների մեջ։ «Կարող եմ միայն հանգստանալ անցյալում» Ասաց սիրտն իմ պարզ ու հասկանալի, «Կարող եմ միայն հանգստանալ անցյալում»։
Լեհ բանաստեղծուհի։ Հայտնի է որպես լեհական Սաֆո և Լեհաստանի միջպատերազմական ժամանակաշրջանի քնարական պոեզիայի թագուհի։ Մարիա Պավլիկովսկա-Յասնոժևսկան ծնվել է 1891 թվականի նոյեմբերի 24-ին Կրակովում։
