Աննա Դավթյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Պոեզիա
Հազր վարդ
Գիտե՞մ ինչու կա բանաստեղծությունը։ Որովհետեւ կա մա՞հը։ Ամեն ոքի ու ամեն ինչի վաղանցիկությունը։ Եթե չլինի մահը, կլինի՞ բանաստեղծությունը։ Որ իրերի արեւաստվեր թրթռումն է — որ այստեղ, ահա այստե՛ղ, այս պա…
31 Մայիս 2026 • 6 րոպե
-
Պոեզիա
Կ՚արթննանք ու հասած ենք, մահուան կամ վայելքին
Շեղջը մեծ է տերեւների խարույկից: Ապրելու բոլոր կրակները՝ հուշկապարիկ։ Շշուկը մեծ է ագռավից: Բարձր բարդիներից կռավող: Եղնիկը մեծ է ձնահյուսքից: Թիթեռը մեծ է քամիների վաշտից: Կոնի ընկնելը մեծ է եղեւնուց…
30 Հոկտեմբեր 2025 • 9 րոպե
-
Գրախոսական
Անդրադարձ Աննա Դավթյանի «Զորա՛» վեպին
Վեպը տառապելու մասին ա (հենց տառապելու և ոչ թե տառապանքի) և սիրո: Նախ տառապելն ընդհանրապես, հետո տառապելը պատերազմից: Տառապելու և դրանից ազատվելու ելք գտնելու մասին ա: Եվ չնայած ընթերցողի կոկորդն անվե…
22 Հուլիս 2025 • 17 րոպե
-
Գրախոսական
Անդրադարձ Ալինա Պողոսյանի «Նապաստակի գլուխներ հագած» վեպին
Ալին ջան, մտածում եմ՝ ինչ բառ կարելի ա ասել քո վեպի մասին՝ իմ ընթերցելու փորձառությամբ։ Մտածածս նոր բան չէ, գրականության մասին օգտագործում են, բայց քո վեպը իսկապես համոզիչ է, համոզիչ՝ պլյուս մի խազ էլ…
10 Մայիս 2025 • 5 րոպե
-
Գրախոսական
Առաքել Սեմիրջյանի «Կապտահեր Կյորես» եւ «Ո՞ւր» վիպակները
Առաքել Սեմիրջյանի «Կապտահեր Կյորես» եւ «Ո՞ւր» վիպակները կարդացի։ Դե, ակնհայտ բաները առաջաբանում գրված են։ Ու դրանց մասին խոսել չեմ ուզում։ Բայց Գորիսը ոչ միայն Հայաստանն ու Ղարաբաղը կապող տարածություն…
13 Փետրվար 2025 • 3 րոպե
-
Ակնարկ
Լեզու՝ դասերի միջով
Ուսուցիչը միշտ էլ այն մարդն է, ում պետք է ներել ժամանակավորության համար։ Մտածել եմ սա, երբ արդեն ուսուցիչ էի։ Երբ պատանիներին ոչ թե ինչ-որ մասնագիտություն էի սովորեցնում, այլ բացատրում էի իրերի դրությ…
2 Դեկտեմբեր 2024 • 25 րոպե
-
Պոեզիա
Ուրիշ սիրել
ես կուզեի նշենի լինել քո ելակի այգում, որտեղ ելակները քաղաքների անուններ ունեն, որտեղ բոլոր օրերը եղանակ են, ու իմ տան մեջ քո աշխարհը կա, դու կաս, քանի որ դու կաս, բայց քանի դեռ սպասում ես կյանքի պատա…
16 Սեպտեմբեր 2024 • 3 րոպե
-
Պատմվածք
Ցրիվ
Մի ձայն մթության մեջ։ Չէր թեքվելու անգամ՝ նայելու դրա ուղղությամբ։ Ձայներ՝ խուլ դնգոցներ։ Այնքան որ անլրելի էր աշխարհը։ Ընդարձակվող բազում փեշերից։ Մարմրող լույսեր հեռուներում։ Ամեն մեկից փոքրիկ մի հե…
29 Հունվար 2022 • 5 րոպե
-
Էսսե
Գևորգ Սահակյան | Հետ տալով կուտակածը կամ тебе хана
Աննա Դավթյանի Խաննա վեպի պատումը սկսում է գրքի շապիկից, որն անզուսպ ուշագրավ լինելով՝ կամ բավական չսիրվելու կամ բավական սիրվելու երկընտրանք է առաջարկում։ Պատկերում գլխավոր կերպարը առատորեն փսխում է, ի…
8 Նոյեմբեր 2021 • 4 րոպե
-
Գրախոսական
Խիճ
Թարգմանիչ՝ Աննա Դավթյան
Մենք խճի մի փոսի մոտ էինք ապրում այն ժամանակ: Խճափոսը մեծ չէր, ամեն դեպքում՝ ոչ այնքան, որ վիթխարի մեքենաներով դատարկած լինեին, այլ մի փոքրածավալ փոս էր, որից երևի մի ֆերմեր տարիներ առաջ փող էր սարքե…
17 Օգոստոս 2016 • 22 րոպե
