Հովհաննես Թումանյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Նամակ

    Նամակներ Փիլիպոս Վարդազարյանին (1902թ․)

    Հովհաննես Թումանյան

    Երբեմն, երբ պառկում եմ անկողնիս վրա կամ մի որևէ ծառի տակ ու մտածում, ասում եմ երբեմն այն էլ եմ մտածում, թե արդյոք այժմ ի՞նչ է մտածում Ֆիլիպը՝ սեղանի վրա պառկած: Խոստովանեմ, ես շատ եմ սիրում քո փիլիսոփ…

    19 Փետրվար 2026 • 11 րոպե

  • Նամակ

    Մեր գրական վարք ու բարքից

    Հովհաննես Թումանյան

    Մեր լրագիրները փեշակ են շինել հալածել ու հայհոյել գրականությունն ու գրողներին, իհարկե, միշտ քննադատության անունով, գրականության վրա սրտացավ հսկողի հավակնությամբ, միշտ անաչառություն աղաղակելով։

    19 Փետրվար 2025 • 3 րոպե

  • Նամակ

    Նամակ Օլգա Մաճկալյանին

    Հովհաննես Թումանյան

    Օլինկա ջան, Եթե իրավ՝ հոգին է չափում ժամանակը, ապա տարիք են անցել քեզնից հեռանալու օրից։ Այս չընդունես իբրև մի ֆրազ, արտաքին կեղծ ծեսերի թելադրություն, այլ իբրև անկեղծ սրտի ձայն և վկայություն։

    19 Փետրվար 2024 • 2 րոպե

  • Էսսե

    Անկեղծ չենք

    Հովհաննես Թումանյան

    Երբեք այսքան մեծ չի եղել անկեղծության կարիքն ու կարոտը, ինչպես այսօր, և երբեք այսքան ահռելի չափերով չի հայտնվել կեղծիքը, ինչպես այսօր: Դարավոր կարգերի ու հասկացողությունների հեղաշրջումի օրը, պատմությա…

    19 Փետրվար 2023 • 3 րոպե

  • Էսսե

    Դառնացած ժողովուրդ

    Հովհաննես Թումանյան

    Մտածմունքներ կան, որ սաստիկ ծանր են, բայց դուք դատապարտված եք մտածելու, չեք կարող փախչել նրանցից։ Նրանք է՛ն ծանր հիվանդությունների նման են, երբ դուք գիտեք, որ ձեր մարմնի մեջ կրում եք քաղցկեղի խոցը, բա…

    2 Մայիս 2022 • 5 րոպե

  • Էսսե

    Հովհաննես Թումանյան. Ցեղասպանության «զոհը»

    Մհեր Արշակյան

    Մեզ հայտնի է, թե ինչ տեղի ունեցավ Կոմիտասի հետ 1915-ին։ Նա չխելագարվեց։ Նա լռեց։ Մարդը բախվեց մի անպատմելի անիմաստությանը։ Հովհաննես Թումանյանի հետ տեղի ունեցավ նույնը։ 1915 թվականից հետո նա դադարեց լ…

    22 Փետրվար 2019 • 5 րոպե

  • Էսսե

    Լևոն Ադյան | Էն Լոռու ձորն է

    Ուղիղ քառասունհինգ տարի առաջ չքնաղագեղ մի աղջկա՝ Ադրբեջանի բժշկական ինստիտուտի ուսանողուհի Ռիմա Հարությունովայի հետ որոշեցինք Բաքվից ճանապարհվել Ղարաբաղ, իմ հայրենի գյուղ՝ Չլդրան, այնտեղից Շահումյանով…

    19 Փետրվար 2019 • 26 րոպե

  • Պոեզիա · Նոր տարի

    Նոր տարու հետ նորանալով

    Այսօր տօն է սուրբ ծնընդեան, աւետիս. Տեառն մերոյ եւ յայտնութեան, աւետիս: Այսօր արեւն արդարութեան, աւետիս. Երեւցաւ՝ 'ի մէջ մարդկան, աւետիս: Այսօր սուրբ կոյսն անապական, աւետիս. Ծնաւ եբեր զանմահ արքայն, ա…

    29 Դեկտեմբեր 2015 • 19 րոպե

  • Պոեզիա

    Քառյակներ

    Հովհաննես Թումանյան

    Անց կացա՜ն... Օրերս թըռան, ա՜նց կացա՜ն. Ախ ու վախով, դարդերով Սիրտըս կերա՜ն, ա՜նց կացա՜ն: * * * Վերջացա՜վ… Կյանքս մաշվեց, վերջացա՜վ. Ինչ հույս արի` փուչ էլավ, Ինչ խնդություն` վերջը ցա՜վ:

    27 Օգոստոս 2015 • 11 րոպե

  • Պատմվածք

    Գելը

    Հովհաննես Թումանյան

    1 Խորն աշունքին Լոռու սարերով անցկենալիս մի գյուղում մութը վրա հասավ։ Հյուր ընկա Անդրիաս քեռու տանը, որ մի հին ու փորձված հովիվ էր։ Սարերում սովորություն կա, որ տեսան մեկի տունը հյուր եկավ՝ հարևանները…

    15 Օգոստոս 2013 • 28 րոպե