Հուսիկ Արա նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Պոեզիա
Հավատաքննիչ
Ներկան՝ անկատար անցյալ, հետադարձ հասցե ունեն օրերը. հանդեսը ցրվել է, հաշիվը փակելու աճապար` նոր հաշիվ է բացում տոնապետը: Անձև ու դատարկ են տեսնում աչքերս շերտ-շերտ իրար դարսվող այս սևից, արյունը կանգ…
25 Հոկտեմբեր 2019 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Անքեզ
Քեզ սիրում եմ առավոտյան` թռչունների արթնանալու հետ. նրանք լուռ են, ես եմ երգում: Քեզ սիրում եմ կեսօրին, երբ ծաղիկն է բացում թերթերը մինչև վերջ, և բուրում եմ իր փոխարեն: Քեզ սիրում եմ երեկոյան, որովհետ…
17 Օգոստոս 2019 • 7 րոպե
-
Պոեզիա
Թերակղզի
Ճայը` սպիտակ թռիչք, կտրում է կապույտը հավասար. թևերից վերև ասում է` երկինք ու ծով է ասում թևերից ներքև: Կեսգիշերին երկու կապույտ է առանց ցամաք: Աստված վաղուց է բնակվում այս թերակղզում:
19 Օգոստոս 2018 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Օգոստոսյան պատրանք
Հանճա՛րդ Հայկեան, Նաւասարդեան սա տօներուն Արեւափառ՛ Ա՛լ վերածնէ փլատակներէն, և փառակոչ Քնարըդ ա՛ռ։ Յանու՜ն Ուժին, յանու՜ն Ցեղին, մտիր մեհեանն Աստուածներուն. Ջահը ձեռքիդ՛ բագնէ բագին համասըփռէ՜ Հուր ու…
16 Օգոստոս 2018 • 6 րոպե
-
Պոեզիա
Թավշյա հեղափոխության բանաստեղծություններ
Տարեսկզբին բուռն քննարկումների առիթ տված Apocalypto բանաստեղծությունը ակամա դարձավ այս թավշյա հեղափոխության ահազանգը: Իսկ հաջորդող բանաստեղծությունները գրվել են հեղափոխության օրերին և արտահայտում են ի…
24 Մայիս 2018 • 4 րոպե
-
Պոեզիա
Տվածդ մի կյանք է, երկիր
Տվածդ մի կյանք է, երկիր, ու երկու հեղափոխություն. օրերս կում-կում բարակեցին այդ երկճյուղ թավշե կոկորդում: Մանրաթելեր մնացին ու սարդի մի ձիգ լար, որ կախ-կախվեմ հող ու ամպի արանքում:
7 Մայիս 2018 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Պատմի՛ր նրա մասին
Նորից չէր ու չէր կրկին. այդպես մեկ անգամ է լինում` առաջին և վերջին: Գիշերվա ոտնահետքը ինձ տարավ ուղիղ Աստծու մոտ, ասացի` պատմի՛ր նրա մասին. պատմեց՝ դեռ աշխարհի արարումից խնամքով պահած բառեր, բայց չէր…
29 Սեպտեմբեր 2017 • 7 րոպե
-
Պոեզիա
Իմ հրաշալի ինքնախաբկանք
Ի՞նչ պիտի ասեմ այնտեղ` երկնքում, որ քե՞զ էի շփոթել Աստծու հետ երկրի վրա. ու պիտի դատե՞ն ինձ: Իմ ընկերոջ փոխարեն սիրեցի քեզ` ինչպես իմ անձը, որովհետև իմ մերձավորը դու ես: Երկնքի նմանությամբ ու երկրի և…
23 Դեկտեմբեր 2016 • 6 րոպե
-
Պոեզիա
Քամին անցնում է
քեզնից դատարկ կեսգիշերի սրտիս միջով, որտեղից դու քեզ տարար առանց մի կաթիլդ խնայելու: Էլի մի քնահարամ ագռավ կռռում է անձրևի մեջ. ես, որ չգիտեմ թռչնի լեզուն, հասկանում եմ այս ուշ ժամի սև բառերը նրա.
15 Հոկտեմբեր 2016 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Արգիշտիի կառուցած քաղաքը
Առավոտ չի լինում արվարձանի պաղ լճակի մեջ արևը թերխաշող մեր քաղաքում, և օրվա առաջին ժամը շոգեբաղնիք կեսօրից է սկսվում. հորանջում ենք ու փռշտում` մեր տեղերը բե՞մ, թե՞ դահլիճ ճշտելով: Փողոցով ու այգիներո…
11 Հոկտեմբեր 2015 • 7 րոպե
