Հուսիկ Արա նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Պոեզիա
Երբ գալիս ես
1. -Դու գարուն ես, ես ծառ եմ քեզ սպասող. ծաղկում եմ, երբ գալիս ես: -Ես հող եմ, դու ամպ ես իմ երկնքում. երբ անձրևում ես, կանաչում եմ ինչպես պարտեզ: -Դու երկիրն ես, ես՝ քո շուրջը պտտվող լուսին, ցերեկն ի…
26 Հունվար 2024 • 5 րոպե
-
Էսսե
Անի. Կարս. Մուշ. Վան. Մհերի դուռ. Աղթամար կղզի
Հայ-վրացական անցակետն է ու… Ջավախք աշխարհը: Անցնում ենք հայաբնակ գյուղերով, հայտնի Կարծախով, հայկական Ջավախքով: Վրաց-թուրքական անցակետից հետո Արդահանն է: Ես Հայաստանից գնում եմ… չէ ՛, արդեն եկել եմ Հա…
28 Հոկտեմբեր 2023 • 24 րոպե
-
Պոեզիա · Պատերազմի ձայնը
Կապույտ մեղեդի ջութակի համար
Աշուն: Օրացույցին` 19, 21, 25… Սեպտեմբերյան օրեր են` դառն ու աղի: Մի' ընկիր, ոգիս, իմ թռչուն` տրված ի վերուստ. մենք շրջելու ենք դեռ ջրերի վրա խաղաղ, ինչպես Աստծու ոգին է շրջել, և զատելու ենք ջուր ու ց…
29 Սեպտեմբեր 2023 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Լսում են մեռյալները, բայց չեն խոսում
-Անհետացած ժողովրդի քաղաք է սա,- թուրք զբոսավարն է` խռպոտ, հատու, սկսում պատմությունը Անիի: Ուշ չեմ դարձնում, ականջ չեմ կախում անթրաշ մեկնիչին, հետաքրքրված դիտորդ չեմ այստեղ ես` պատահական:
21 Սեպտեմբեր 2023 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
Երբ արև էին արքաները
Երկար էին ճանապարհները, կածանները` մոլոր, շատ աշխարհներ ունեցող Հայաստան երկրում: Երկու եղբայր՝ արքաները մեր, ու ժողովուրդն իրենց հետ, ոլորվեցին կածաններով` շավիղները դեպի վեր, և հող ու ամպի բարակ արա…
14 Փետրվար 2022 • 10 րոպե
-
Նորություններ · Պատերազմի ձայնը
Մուգ կարմիր սյուիտ
Հետպատերազմ: Կեսգիշեր: Քամին կանգնել է, բայց ավերվում է ամեն բան շուրջը և աշխարհում. վեր եմ թռչում քնի մեջ և խեղդող հազի միջից ճչում. -Ճշմարտությունն ա'յն է, որ դուք պետք է ապրեիք:
26 Սեպտեմբեր 2021 • 4 րոպե
-
Պոեզիա · Պատերազմի ձայնը
Մելոդիա
Կարճ կեսօր: Թույլ արև: Տերևաթափի ամիս: Փողոցների երկարության մեջ, այգիների փափուկ սիզամարգին, սրճարաններում թեք նստած` մենք տաքանում ենք մարտադաշտից եկող կրակոտ լուրերով. Պաշտպանության բանակը խոցել է…
27 Նոյեմբեր 2020 • 5 րոպե
-
Պոեզիա · Պատերազմի ձայնը
էլեգիա
Սեպտեմբեր: Կիրակի: Մենք արթնացանք վաղորդայն, որ ավարտենք կիսատ թողած այգեկութը երեկվա, մեր ձեռքերը պարզելու էինք կորացած ճյուղերին` մնացած մի քանի նարնջահամ դեղձերը քաղելու, մենք ճաքած նռները պիտի հավ…
18 Հոկտեմբեր 2020 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
AVE MARIA
Մարդկանց կրունկների տակ և Աստծու հայացքի մեջ մեռնում է սերը. փրկիր, Տիրամայր: Բառի ոտնահետքն ընտրեցի նշան իմ այս երկրուղու սայթաքումներում երգձիգ ու անանդորր. մերթ սև ծածկոցով ու մերթ սպիտակ` ես գնում…
16 Ապրիլ 2020 • 5 րոպե
-
Պոեզիա
Pandemia
Մեկ մետր է արգելքը մեր միջև, հազիվ այնքան, որ ձեռքերը չհասնեն իրար. աղմկոտ մեղքն էր մեր արանքում, հիմա լուռ տեղավորվել է Աստված. որքա՞ն նեղ տարածք է հարկավոր լույսին` ազատ զգալու համար:
29 Մարտ 2020 • 1 րոպե
