Վարդան Հակոբյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Պոեզիա
Քարը՝ արագիլի կտուցին
Կա՞ արդյոք ճանապարհ, որն ինձ կընտրի... Ես նրա վրա կդառնամ մի կենդանի մատուռ, եւ նա մշտապես բանուկ կմնա Աստծո ոտքի տակ։ Մեկ-մեկ էլ դու այցի կգաս։ Երբ իմ կյանքից հանում եմ ապրածս վատ օրերը, ստացվում է հ…
21 Մայիս 2020 • 12 րոպե
-
Պոեզիա
Որպես հիշողություն մեզնից առաջ ապրածների
Իմ գոտին Սաթի տատս հյուսում էր միշտ իր ձեռքով, հիշողության թելերից գույնզգույն՝ հանց ծաղկոտ ծամերը ջրվեժների: Հիշողությունը աչքերիս մեջ լույս է ավելացնում, դեմքս լվանում եմ ասես մեր երկնամերձ Ամըտեղա…
21 Մայիս 2018 • 9 րոպե
-
Գրականագիտություն
Բառի ճանապարհը
Վարդան Հակոբյան բանաստեղծի հայտնությունը անկախության պոեզիայի դարասկզբյան ընթացքի ամենաուշագրավ իրողություններից մեկն է: Ի սկզբանե լինելով դասական բանաստեղծության տաղաչափական ու ազգային գաղափարախոսակա…
21 Մայիս 2017 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
Խոստովանություն
Այսօր բանաստեղծ Վարդան Հակոբյանի ծննդյան օրն է...Շնորհավորում ենք, մաղթում առողջություն և ստեղծագործական հաջողություններ: ԽՈՍՏՈՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Ես նորից հիշում եմ քեզ, եւ պահը ունենում է խորհուրդ, եւ օրը ու…
21 Մայիս 2017 • 10 րոպե
-
Պոեզիա
Քրիստոսի ծաղիկներ
ուսումը կայանալու: Երազը - ահա մեր առաջին հանդիպման վայրը: Երազը - ահա մեր ժամադրավայրը վերջին: Իսկ դրախտավայրը կայանում է միայն կորսվելուց հետո: Խոտերի ծայրին երազների երկինքը քայլում է այնպե՜ս, որ ո…
9 Մայիս 2017 • 29 րոպե
-
Գրախոսական
Հայտնության խորհուրդը կամ բանաստեղծության փիլիսոփայությունը
Երբ քննադատական իմ որոնումներում հայտնվեց Վարդան Հակոբյան բանաստեղծը, նա արդեն անցել էր ստեղծագործական մի արգասավոր ճանապարհ։ Քննադատությունը ճանաչում էր նրա պոետական անհատականությունը և արժեքավ…
26 Հոկտեմբեր 2016 • 26 րոպե
-
Պոեզիա
Ես սերը փրկում եմ սիրուց
Երբ նայում եմ քո աչքերին, ես վերստին համոզվում եմ, որ տիեզերքի հայտնի և անհայտ գույները բոլոր աչքերն են ստեղծում։ Ամենադժվար ճամփեքն աշխարհում աչքերն են անցնում, ամենատաք երգերն աշխարհում աչքերն են եր…
13 Հունիս 2016 • 8 րոպե
-
Պոեզիա
Լռությունը՝ խոսքի ապավեն
1. Ներիր ինձ, բանաստեղծություն, որ ես փորձել եմ բանաստեղծություն գրել: Ես դժվար, դժվար, դժվար պարզեցի, որ ետընթաց չի ունենում խոսքը, որ ոչինչ չի կարող փոխարինել խոսքին, անգամ՝ խոսքը:
17 Փետրվար 2016 • 8 րոպե
-
Գրախոսական
ՌՈՄԱՆ ԿԻՍՅՈՎ | Քարի շնչառությունը խոսքի այգում*
Ռոման Կիսյովը բանաստեղծ է նաև գեղանկարիչ, հայտնի անուն Բուլղարիայում: Նրան հայ ընթերցողը գիտե ԼՂՀ ԳՄ հրատարակած «Բանաստեղծությունն աշխարհի միջօրեականներում» երկհատորյակում և «Գեղարմ» հանդեսում տպագրվա…
7 Հունվար 2014 • 4 րոպե
-
Գրախոսական
Ջրի հիշողությունը
Բառերը թռչուններ են: Ինքն իրեն հասնելու մի հնարք ունի թռչունը` հաճախ լքել ինքն իրեն: Բաժանվել, որ հանդիպումը կատարյալ լինի: Թեկուզ` հինգ վայրկյան` իրեն կողքից նայել: Հետո նա գտնում է իր ճյուղը տիեզերք…
14 Սեպտեմբեր 2013 • 7 րոպե
