Վարդան Հակոբյան

Ապրում ենք՝ որպես հիշողությունը մեզնից առաջ ապրածների Իմ գոտին Սաթի տատս հյուսում էր միշտ իր ձեռքով, հիշողության թելերից գույնզգույն՝ հանց ծաղկոտ ծամերը ջրվեժների: Հիշողությունը…

Այսօր բանաստեղծ Վարդան Հակոբյանի ծննդյան օրն է…Շնորհավորում ենք, մաղթում առողջություն և ստեղծագործական հաջողություններ: ԽՈՍՏՈՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Ես նորից հիշում եմ քեզ, եւ պահը ունենում է խորհուրդ,…

Հատվածներ (Ասք) Ձեռքս բաց չթողնես, որ այն շարունակի ուսումը կայանալու: Երազը – ահա մեր առաջին հանդիպման վայրը: Երազը – ահա մեր ժամադրավայրը վերջին: Իսկ…

Երբ նայում եմ քո աչքերին, ես վերստին համոզվում եմ, որ տիեզերքի հայտնի և անհայտ գույները բոլոր աչքերն են ստեղծում։ Ամենադժվար ճամփեքն աշխարհում աչքերն են…

ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ԽՈՍՔԻ ԱՊԱՎԵՆ 1. Ներիր ինձ, բանաստեղծություն, որ ես փորձել եմ բանաստեղծություն գրել: Ես դժվար, դժվար, դժվար պարզեցի, որ ետընթաց չի ունենում խոսքը, որ…