***
Ես քամիների թևերի վրա
Շարել եմ բոլոր սվսվոցներդ…
Մի օր, երբ ուզեմ քեզ նորից կարդալ`
Ես կվարարեմ քո արևային անձրևների հետ…
***
Ես չգիտեմ` հիշողությունս որտեղ թողեցի…
Բայց կապույտի մեջ մի ճերմակ սպի թրթռում է դեռ…
Ես հրեշտակ չեմ… Ու դրա համար խիղճս թաղեցի
Այն հետքերի տակ, որոնց նախշերը ես էի ընտրել…
***
Դու փռել էիր ծանր ձյուները
Հոգուս թրթռան, խենթ հալոցքներին…
Թե պիտի շալակեինք մեր գարունները`
Ինչների՞ս էր պետք հիշողությունը ձնծաղիկների…
***
Երեկ սկիզբ էի,
Այսօր`ճանապարհ
Վաղը` հանգրվան…
Երեկ անցորդ էի,
Այսօր` ուղևոր,
Վաղը` ձեր վկան…
…Մինչև ե՞րբ պիտի չկարողանամ,
Ես ձեռքը բռնել այս երջանկության…
***
Անհավասար օրերի
Լայնքի մեջ ու երկայնքի
Տեղավորվել չի լինում
Եվ կամ` խցկվել անհարկի…
Երբ փշերը խաբկանքի
Ես հանում եմ իմ մարմնից,
Մի անգույն ցավ է մնում`
Իբրև ծաղկող մի թախիծ…
Մի մեռյալ կետ է մնում
Իմ աչքերում քարացած.
Օ՜, ինչ դժվար է սիրվել
Ժամանակից որբացած…
…Անհավասար օրերի
լայնքի մեջ ու երկայնքի
Մի թռչնի դող է ննջում
Թևերի տակ երկնքի…
***
Մի շրջանակիր բառերս,
Թե չէ դրանք այլևս
Չեն ոսկոզօծվի…
…Մի շրջանակիր բառերս.
Թող որ երջանկությունս
Անպարագիծ լինի…
***
Իմ թևերը
Դրախտի դռան դիմաց
Վարանեցին մի պահ…
…Իմ թևերի վրա
դեռ փետուրներ կային,
Որոնք չէին շոյել
Երկնքի կուրծքը բաց…
***
Բոլոր բառերը
Ճակատագիր ունեն…
Նոր եմ հասկացել,
Թե ինչու են այդքան
Երգերս նման
Ճակատագրիս…
***
Բանաստեղծությունն
Ինձանից առաջ է
Ապրել մեր տանը…
Բայց աննկատ մի տեղ`
Ծվարած անկյունում…
Ու երբ գիշերներն ինձ
Օրորել է մայրս,
Ես պատերի թրթռան
Անվերջության վրա
Կարդացել եմ նրա
Գրած նամակները…
***
Ինքնասպանի պես
Բաժանումները
Կախվում են բախտի
Ճաղավանդակներից
Ու ճոճվում են,
Քանի դեռ…
Իսպառ
Չի ջնջվել
Հիշողությունը…
Խնդրում եմ…
Գոնե փոքրիկ մի դիպված
Թող հիշողության էջերի վրա…
