Փարիզի ճանապարհին. այս տենդը, որ բաբախում է քունքերում, աշխարհի և մարդկանց անսովոր ու հանկարծական լքումը: Պայքարել սեփական մարմնի դեմ։ Իմ նստարանին, քամու տակ, ներսից դատարկ ու ակոսված, ես ամբողջ ժամա…
Կան վայերեր, որտեղ մեռնում է միտքը, որպեսզի ծնվի մի ճշմարտություն, որն ինքն իր բացասումն է: Երբ ես հասա Ջեմիլա, քամի էր ու արև, բայց խոսքն այդ մասին չէ: Նախևառաջ, հարկ է ասել, որ այնտեղ մի ահռելի լռու…
ՓԻԼԻՍՈՓԱՅՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՎԵՊԸ Աբսուրդի նոսր օդով ապրող այս բոլոր կյանքերը չէին կարող հարատևել, եթե որևէ խոր ու հաստատուն միտք խթան չհանդիսանար։ Տվյալ դեպքում խոսքը հավատարմության յուրօրինակ զգացողության մ…
ԱԲՍՈՒՐԴ ՄԱՐԴԸ «Եթե Ստավրոգինը հավատում է՝ չի հավատում, որ հավատում է: Եթե չի հավատում՝ չի հավատում, որ չի հավատում»։ «ԴԵՎԵՐ» «Իմ գործունեության ոլորտը,— ասում է Գյոթեն,— ժամանակն է»։
Սիրտ իմ, մի ձգտիր հավերժական կյանքի,վայելիր ա՛յս կյանքի հաճույքները։ Այս գիրքը մեր դարում այնքան արծարծված աբսուրդ զգացողության և ոչ թե փիլիսոփայության մասին է, որն առայժմ, անկեղծ ասած, ուսումնասիրված…
Ալբեր Քամյուի նոբելյան ելույթը Ստոկհոլմի “City Hall”-ում, պաշտոնական ճաշկերույթի ժամանակ, 10 դեկտեմբերի, 1957թ. Ստանալով ձեր` Անկախ Ակադեմիայի պարգևը, որին ես պատիվ ունեցա արժանանալու, երախտքիս այնքան…
Կալիգուլա կամ մահվան իմաստը: 4 արար [1] I – a) [Իշխանության] Նրա հասնելը: Ուրախությունը: Առաքինի ճառը (Տե՛ս Սվետոնիուս) b) Հայելի II – a) Նրա քույրերն ու Դրուզիլլան b) Մեծությունների [նկատմամբ] արհամա…
13 փետրվարի, 36: Ես մարդկանցից ավելին եմ պահանջում, քան նրանք կարող են ինձ տալ: Ունայնորեն պնդել հակառակը: Բայց ինչ մոլորություն և ինչ հուսահատություն: Եվ ես ինքս, հնարավոր է ... *
(Փոքր քաղաք Բոհեմիայում: Միջօրե: Հյուրատան ընդունարան: Այն մաքուր է ու լուսավոր: Ամեն ինչ այնտեղ կոկիկ է:) Մայրը- Նա կվերդառնա: Մարթա- Նա՞ է քեզ դրա մասին ասել: Մայրը- Այո: Երբ դու դուրս եկար:
Հունվար, 36: Այս այգին՝ պատուհանից անդին. ես միայն պատերն եմ տեսնում: Եվ մի քանի տերևներ, որոնց միջով հոսում է լույսը: Դեպի վեր՝ կրկին տերևներ են: Դեպի վեր՝ արևն է: Եվ ողջ այս ցնծուն օդը, որը զգում են…
Պատիվը աղքատների վերջին հարստությունն է: Բոլորը խաբում են: Լավ խաբել. ահա, թե ինչ է պետք: Հուսահատվելու սովորությունն ավելի սարսափելի է, քան ինքնին հուսահատությունը: Եթե աշխարհը պարզ լիներ, չէր լինի ա…
Ահա թե ինչ եմ ուզում ես ասել. Ի՞նչ կարող ենք զգալ (առանց ռոմանտիզմի)՝ կորսված աղքատության կարոտախտ: Խեղճության մեջ ապրված բովանդակ տարիներն իսկ բավական են՝ (դյուրա)զգացությունը ստեղծելու համար:
