Ռազմիկ Գրիգորյան

Հրապարակումները Գրանիշում 10

  • Պոեզիա

    Ձմեռ է, հեռացել են օտար քամիները

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Չեմ ուզում որևէ բառ արտաբերել, սակայն ուզում եմ քեզ մի հեքիաթ պատմել աշխարհի մասին, որն առաջվանը չէ վաղուց, եկ, գլուխդ դիր ուսիս, որ կարողանաս լսել բերնեբերան լցված լռությանս մեղեդայնությունն այս ցուր…

    7 Հունվար 2026

  • Պոեզիա

    Քեզ չունեցող հիշողություն

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Ու փշրվում են արևածագի կարմիր գավաթները, երկնքի ջրերը միալար սգում են երկրի վրա, ինչպես բուքն է լալիս պատուհանի տակ, իմ հոգում զգում եմ անձայն կսկիծը քարափի վրա երգող մեռած թռչունի, և թևերիս մեջ փշրվո…

    12 Մայիս 2025

  • Պոեզիա

    Այն լռությամբ

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    *** ԵՎ ահա, ինձանից օտարացած օրերի կենտրոնում՝ առավոտի կապտած կոկորդում խրված վաղամեռիկ գիշերը, մահ է հայցում իմ նմանակից, որը ես չեմ վաղուց․․․ Ես եղել եմ այն երկրի սահմաններում, որը եղել, և չկա այժմ,…

    1 Հուլիս 2024

  • Պատմվածք

    Քաղաքն արթնացել է, մարդիկ՝ չկան

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Նոր էր արթնացել, պատուհանից տեսավ ծիրանենու ուսին ժպտացող ծաղիկները: Հագավ շորերը, ձեռքով անվասայլակը մոտեցրեց անկողնուն, նստեց անվասայլակի վրա և մոտեցավ պատուհանին: Վարագույրը հետ քաշեց, բացեց պատուհ…

    13 Հուլիս 2020

  • Պոեզիա

    Երևան

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Բեմից երգում էին քո մասին փողոցներդ ծուխ էին շնչում, չգիտեմ քեզ համար թե քո մասին էին ծխուկը մայթին նետում քեզ սիրողները։ ՄԵԿՆՈՒՄ Լուսնի նավակի մեջ բարձր երգում է լռությունը, պատուհանի գոգին պառկած քա…

    13 Փետրվար 2018

  • Պոեզիա

    Հերթափոխ

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    *** Ձեռքեր, որ էլ չեն գրկելու իմ բաժին մութը և արդեն գիշեր ու կես է ինչ դատարկ են սրտիս գրպանները: *** Այդ երեք բառը շուրթերիցդ կախված մարմնից դողն է որ գիշերները արթնանում և ծուլորեն հորանջում է վայե…

    26 Հունվար 2017

  • Պոեզիա

    Թեյիս բաժակում սառչում է աշունը

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Այն օրվանից ինչ սենյակիցս անհետացավ օծանելիքիդ բույրը, ամեն օր սպասում եմ որ ուր որ է ինչ-որ բան կկրկնվի նորից, գիշերները քեզ հետ եմ քնում, առավոտներն եմ մենակ արթնանում: Եկել ես ու էլի թեյիս բաժակում…

    17 Սեպտեմբեր 2016

  • Պոեզիա

    Աշնան երգ

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Աշնան երգ Տերևների խշշոցը կարապի երգ է հիշեցնում, Աշունը երգելով է մեռնում անտառում, Ծիծեռնակի դատարկ բույնը մրսում է գոմում, Գինի դառնալու համար տակառում խաղողն է եռոմ: Պարտեզում փակվող վերջին ծաղիկի…

    12 Հոկտեմբեր 2015

  • Պոեզիա

    Կանաչ արթնություն

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Հիմա գարուն է, ծառերը կրկին բողբոջում են քեզ, մեղուները դրսում ընթերցում են ծաղիկները, առվակն արծաթաջրով է օծում ցորենի ծիլերը, ստվերները բարձրանում են վերծանելու լեռները, վերադարձող կռունկների պատարա…

    23 Մայիս 2015

  • Պոեզիա

    Ընդունելով խաղի կանոնները

    Ռազմիկ Գրիգորյան

    Գարնանը Անավարտ երգերումդ տանուլ եմ տալիս կանաչ երաժշտությանս վերջին նոտաները… Կոտրված հայացքիս արտացոլանքից սուրճի մեջ ծնվող գոլորշին վեր է բարձրանում, ու դիպչելով բետոնե առաստաղին ջարդվում է, օդում…

    11 Հունիս 2014