Արման Թովմասյան

Հրապարակումները Գրանիշում 9

• Պատմվածք

  Պատը

  Արման Թովմասյան

  Վերջին անգամ երեկ չէ առաջին օրն էի փորձել։ Ասում էին մեծ բան չի, հենց էս պատն է զուգարանի կողքի։ Երեկոյան ժամը 7-ից հետո մարդ չի լինում։ Տղերքը հավաքվում են, գնում են խանութ հաց ուտելու, սիգարետ առնել…

  6 Սեպտեմբեր 2024

  

• Պոեզիա

  Հերոսից մինչև հակահերոս

  Արման Թովմասյան

  Հերոսից մինչև հակահերոս Մեկ ակնթարթ է, Եվ գնալ թե մնալ Հարցի մեջտեղում Տխուր է ավելի։ Գեղեցիկ հրաժեշտը Տրված է կիսատ թողնելու համար, Իսկ ես մինչև վերջ սիրում եմ, Եվ կործանվելը լավագույն Վերջաբանն է ին…

  24 Մարտ 2023

  

• Պոեզիա

  Աշնան կիսատության մեջ

  Արման Թովմասյան

  1.Մենք նորից հասկացանք, Որ 1000 տարվա ընթացքում Միայն սովորել ենք Նոր բառերով սգալ Հին կորուստները, Իսկ ապրել չգիտենք։ 2. Ասպետները մեռան Առանց աստծու, Ու անապատում Ոչ մի ծաղիկ չաճեց Վերադարձի, Դարեր…

  17 Սեպտեմբեր 2021

  

• Պատմվածք

  I will kiss you…online

  Արման Թովմասյան

  Չխըկ, չխըկ, չխըկ… Համակարգչի ստեղնաշարի չխկչխկոցը խաղում էր քնածների նյարդերի հետ: Սովետական հասարակարգում ծնված ծնողների համար ինֆորմացիայի այս ցաքուցրիվ դարաշրջանը անհասկանալի քաոսի էր նման:

  9 Դեկտեմբեր 2018

  

• Պատմվածք

  Չ – ընտրություն

  Արման Թովմասյան

  Նստել եմ նստարանին՝ փողոցի անկյունում դրված: Մի մուրացկան տարեց կին էլի կանգնել ու քայլող երկուսին ասում էր. - Մի բարձին ծերանաք: Նայեցի շուրջս լցված ձյան ցեխոտ կույտերին: Վրան գրված էր. «Տարիներ են ա…

  21 Օգոստոս 2018

  

• Էսսե

  Լուսանցքի պատուհանը

  Արման Թովմասյան

  Չեմ պատմի, թե ով եմ ես կամ որտեղից է սկսվում իմ գոյությունը: Միայն կասեմ, որ մի օր գնացի «վայենկոմատ» կոչվող հաստատությունը, ձեռքս մի թուղթ տվեցին ու ասացին. -Պատրաստվի՛ր, գնում ես:

  28 Մարտ 2018

  

• Պոեզիա

  Ես չգրված նամակ եմ ազատության մասին

  Արման Թովմասյան

  Զինվոր էի, Բառերս լցրին պարկուճը Ու կրակեցին, Ես սովորեցի Կորցնել բանաստեղծությունը, Ինձ ստիպեցին Մոռանալ ինձ։ *** Հիմա, երբ հեռու եմ ես, Դու պատուհանի նման Բացվում ես վրաս, Ուզում եմ գիրկս ողողեն Բու…

  23 Դեկտեմբեր 2017

  

• Պոեզիա

  Այնտեղ ուր ոչ ոք չկա

  Արման Թովմասյան

  Այնտեղ ուր ոչ ոք չկա, Լինել, խելագարի պես լինել: Դատարանները պիտի փակվեն, Ու ես աչքեր կկախեմ պատից, Թե իրավաբան են կամ օրենսդիր, Չէ որ ես տեսել եմ բոլոր նրանց, Որ ոսկրացած հույսով Անվերջ գնացել են Այն…

  19 Հունվար 2017

  

• Պոեզիա

  Ասորուհիս

  Արման Թովմասյան

  Ասորուհիս, Գիտեիր թե կոպերիս տակ Խաղում են զույգ կարոտներ, Թե ես Արայի քնքշությունն եմ Դարեդար չտրված, Ավաղ ես նոյեմբերի ծնունդ եմ, Մութ ու մշուշ եմ Ու սպառել եմ Բոլոր տեսակ սերերը:

  29 Մայիս 2016