Յուրի Մամլեև | Ոտքը

Սավելին վազում էր խավար նրբանցքով: Շենքերի վիթխարի կույտերը կենդանի-մեռյալ ու սպառնալի էին թվում: Ասես երբեք գոյություն չէին էլ ունեցել: «Ինչո՞ւ, ինչո՞ւ եմ այսպես սիրում…

Ընթերցել

Նարինե Ապոյան | Մա’մ

Մա՛մ, Լվա՛ գլուխս ու էն ամենը, ինչ կա այդտեղ… Սանրիր վարսերս ու հյուսերիս մեջ երազներս դիր Ու ձիգ կապիր հավատով, ինչպես դպրոցական տարիներին էիր…

Ընթերցել

Առաքել Սեմիրջյան | Օձ

Ավտոմեքենաների հերթը ձգվում էր լեռնաշխարհով մեկ. կարծես բարակ թել անցնելուց լիներ անցյալի ու ներկայի միջով։ Էդ թելը ամեն տեղից կարող էր կտրվել, սակայն ամենավտանգավոր…

Ընթերցել

Արսեն Ներսես | Բռնագաղթ

1 երբ վանքերը փակում են աչքերը ու թվում է գմբեթները երեկոյան ստվերների հետ խոնարհվում են— ուրեմ վերջին հուսահատ աղոթքի շշուկներ են հնչել այնտեղ և…

Ընթերցել