Գրանիշ

Անձրևում է Անձրևում է ավազի վրա, տանիքին` անձրևի մեղեդին: Միալար անձրևի երկար L-երը թափվում են հավիտենական սիրուս էջերի վրա. աղն ամեն օրվա: Վերադարձիր անձրև…

Դողերը օրվա հալվել վերջացել են, եւ աչքերս էլ չեն նայում հեռուն` հույսով վերադարձիդ: Օրերն են հալվել վերջացել, եւ սիրտս հոգնել է հուսալուց այն, ինչ…

ՀՈւզում եմ երջանկությունը տաք վերմակ լինի, ծածկվեմ ու քնեմ, չմտածեմ, որ դրսում դեկտեմբեր է ու դաժան ձմեռ է լինելու… Ուզում եմ երջանկությունը էն իմ…

Բարո՛վ եկար, իմ սե՛ր, գալդ բարի՛, Հոգնած կլինես, Ո՛չ արծաթե թաս, ոչ վարդաջուր ունեմ Ոտքերդ ցողելու համար։ Ծարավ ես, գիտեմ․․․ Սառը օշարակով պատվել քեզ…

Տերևները` ծառերից խռոված, ապրելու վերջին երազով, խճանկար դարձան թաց սալահատակի վրա Եվ ուրիշ տերևներ վազվզում են անհանգիստ նրանց վրա փնտրում նոր ավարտ Անցած ամառը…