Հովհաննես Հովակիմյան | Էստեղ, էսօր, էս ժամին
Ու ես հիմա չգիտեմ՝ ինչ եմ անում էստեղ, էսօր, էս ժամին։ Առավոտյան օրը անշտկելի թեքվեց դեպի իրիկուն։ Սիգարետն ու խմիչքը շեղեցին ու տարան, ու…
Ընթերցել
Ու ես հիմա չգիտեմ՝ ինչ եմ անում էստեղ, էսօր, էս ժամին։ Առավոտյան օրը անշտկելի թեքվեց դեպի իրիկուն։ Սիգարետն ու խմիչքը շեղեցին ու տարան, ու…
Ընթերցել
Շողքի Հրաժեշտը Երբ մարդ քնում է ժամանակը կորցնելու աստիճան՝ շողքը երբեմն հետևյալ խոսքերով հրաժեշտ է տալիս․ – Մի բան կա, որ Դրախտում ինձ դուր…
Ընթերցել
Բանաստեղծությունը Բանաստեղծությունները գրվում են նույն բառերով: Բառերը ե՞րբ են նոր` երբ զգացողություններն են ուրիշ: Երբ զգացողություններն ուրիշ չեն, բառերը միշտ նույնն են, եթե նույնիսկ…
Ընթերցել
– Ինչ-որ հարցականներ են շրջում մեր գլխի վրա, ի՞նչն է պատճառը, որ նստած ենք այս վայրում երեքով։ Անհայտ հասցեով մի փոքրիկ միջանցք էր՝ դռները…
Ընթերցել
ԻՆՉՈ՞Ւ ԻՆՁ ԼՔԵՑԻՐ, ԱՍՏՎԱԾ ԻՄ Ինչո՞ւ ինձ լքեցիր, Աստված իմ, եւ չհեռացրիր ինձից այս բաժակը դատարկ, որի մեջ այլեւս ոչ մի կում չկա… Ինչո՞ւ…
Ընթերցել
Քսանհինգ օրից գարուն է, Թեթևսոլիկ ինչպես քսան տարի առաջ, Բերանբաց, Անառիթ ծիծաղի պատրասատ լրջությամբ, Մուշտակից ազատված կնոջ մեջք, Գուլպայից մաքրվող սրունքի պես ճերմակ, Հանկարծակի…
Ընթերցել
Մութուլուսին ասֆալտի ճաքերը չեն երևում։ Մինչև տրոլեյբուսի կանգառ հասնելը ոտքերս դեռ հատ-հատ տրորում են Նալբանդյան փողոցի գլխին կախված լապտերներից թափվող լույսի խրձերը, ծառերի ու…
Ընթերցել
Գործող անձինք ԱՎԵՏՅԱՆՆԵՐԻ ԸՆՏԱՆԻՔ ՎԱՀԱՆ ԱՐՍԵՆԻՉ – շինարար ԱՍՏՂԻԿ ԱՇՈՏՈՎՆԱ – բուժքույր ԴԱՎԻԹ – նրանց որդին, օրդինատուրայի վերջին կուրսում է, վիրաբույժ ԱՆՈՒՇ – նրանց…
Ընթերցել
Շուրջս ոչինչ է, որը դու կարող ես ձեռքով շոշափել, ես նրա ստվերն եմ, իսկ նա — իմ ստվերը: Մի ձեռք վերևից յուղ է…
Ընթերցել
Սենյակս աշնանային անձրևներից խոնավություն է քաշել. անուշ բույր է տարածվել պատերի ներսում և տհաճ ցուրտ: Ազնավուրի «Tu t’laisses aller» երգի կենդանի կատարումն եմ լսում,…
Ընթերցել