1 Այս աստիճաններն այնպես են շարել, որ քայլ անելիս վերև չնայես։ Այդպես գլուխկախ բարձրանում եմ ես և դեռ չեմ տեսել երկինք ու արև։ Կույր շարժում է։ Հա։ Այսպես է հաստված։ Ականջ չենք արել հրամաններին։
Կայծակի պես ու արեգակի մերթ ծագում է, մերթ չքվում անհետ: Ես խաղ եմ խաղում մի երկակի ուրիշներ ու ինքս ինձ հետ: Առավոտ կանուխ զարթնել եմ ու չգիտեմ՝ Տերն ինձ շնորհք կտա՞, որ երևակվեմ մարդոց դեմ ու շողշող…
Ծնվեցի էս քաղաքում, Շիլաչին մեր փողոցն էր, ավարտեցի դպրոցը, ծառայեցի բանակում: Ես եղել եմ կարգապահ կոմսոմոլ ու պիոներ. աճեցի ու մի օր էլ պոետ դառա (պա՛հ-պա՛հ-պա՛հ): Ես եկել եմ դարերից ու գնում եմ ես դ…
Երկինք, դու փոքր ես ու կլոր, քո շրջագծով պտտվում է արեւը եւ ամեն օր դիմավորում է ինքն իրեն: Աչքեր, դուք առաջին իսկ օրից ապրեցիք պայքարի մեջ, մի կողմ նետեցիք թարթիչները տառապանքի եւ մնացիք ձեր անցյալի…
Հազարապատկվեցինք ու գալարվեցինք մենք բանարվեստի սուր ճիրաններում: մեր շնորհները մենք ո՜նց վատնեցինք երեւանյան տաք սրճարաններում: գուց դա էր էն օրերի ճիշտը. գուցե վատնելու ժամանակն էր դա:
Ափսոս կյանք է ՝ զիլ ու ղայիմ, բայց մի քամի կքշի ինձ, կերթամ. մի՞թե լավ տղա եմ Սվո Ռաֆից կամ Շուկշինից։ Դուք էլ կանցնեք. կսուրանք ցած՝ խփվելով մի անսիրտ քամուց. և մենք կերթանք՝ չկշտացած բարեկամից ու թշ…
Երբ վերջերս սկսեցի վրա-վրա պատմվածքներ տպագրել մեր, էսպես կոչված, նոր ժամանակների մասին, ոմանք կարծիք հայտնեցին, որ իմ էդ պատմվածքները շատ դաժան են, եւ որ՝ ես, փաստորեն, մեր էս նոր կյանքից վերցնում եմ…
Երբ մոմի գինն առաջին անգամ թանկացավ` քսանից դառնալով երեսուն դրամ, ես երկու մոմին հատկացվող իմ օրական քառասուն դրամը սկսեցի մուրացկանների ցելոֆանների, արկղիկների ու գլխարկների մեջ գցել.
Ես դեգերելով շարունակվեցի Երկիր հորջորջվող լաբիրինթոսում: Շարունակվում եմ անվերջ ու հոսում անանցանելի ու մութ էս փոսում: Շարունակվում եմ էս անլույս մթնում. քչփորում եմ, բայց ելքը չեմ գտնում:
