Մահմուդ Դարվիշը (1941–2008 թթ..). պաղեստինյան խոշորագույն բանաստեղծ ու արձակագիր է, որին համարում են պաղեստինյան ազգային ինքնության և դիմադրության գրական ձայնը։ 1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմի արդյունքում Իսրայելն օկուպացրեց Գազայի հատվածը, որը մինչ այդ գտնվում էր Եգիպտոսի վերահսկողության տակ: Էսսեում Դարվիշի նշած տարիները վերաբերում են Գազայում բռնկված դիմադրությանը Իսրայելի ռազմական գործողություններին և պետության կողմից նրա տարածքում հրեական բնակատեղիների կառուցմանը:
Նրա գոտկատեղն ականապատ է... և նա պայթում է... Սա ո՛չ մահ է, ո՛չ էլ ինքնասպանություն: Սա Գազայի ձևն է՝ հայտարարելու, որ ինքն արժանի է ապրելու: Արդեն չորս տարի է, ինչ Գազայի պատառոտված միսը թռչում է արկ…
-Տա՛նկ նվիրիր ծննդյան տարեդարձիս կապակցությամբ, թանկագի՛նս, կամ թնդանո՛թ, կամ էլ ցանկացած ուրիշ զենք։ -Տա՛նկ կնվիրեմ քեզ, սիրելի՛ս, որպեսզի կարողանամ ինչ-որ նոր բան փորձել և քնել քեզ հետ դրա մեջ։
