Պատմվածք

Ոչ մի կերպ չեմ կարողանում հիշել, թե առաջին անգամ երբ սկսեցի կասկածել, որ բավականին տարբերվում եմ մյուս մարդկանցից: Ոչ, որևէ բնածին հիվանդություն կամ վնասվածք…

Որ Անուշն ամուսնացել է, թաղում իմացան շա՜տ քչերը, քչերը, որովհետև մարդիկ կային, ովքեր չգիտեին նույնիսկ, որ ուրարտական ժամանակներին հարող վաղնջական իրենց թաղում Անուշ անունով…

Արթնություն: Քուն: Արթնություն: Կուշանամ: Մի քիչ էլ, ու վերջ: Էսօր ամսի յոթն ա, ութին պիտի մտնեմ դեկանատ. կանչել են: Կորտասար էի վերցրել գրադարանից, վաղը…

Արևը առաջին շողերն էր տարածում, երբ գյուղ գնացող միակ ավտոբուսը, քարքարոտ ճանապարհը հաղթահարելով, հասավ տեղ: Գյո՜ւղ, հա գյուղ… Մեր գյուղը ընդամենը մի փողոց էր:…

– Գնացքը շարժվեց իրիկնապահից մի սրտխփոց անց: Վերջին անգամ նայեցի պատուհանից քո դողացող կերպարանքին ու անցա: Երևի գիշերը անձրև է եկել, ապակու վրա անձրևի…

Մեր հանդիպումները սկսվեցին ամենաիսկական կինոյի պես. կինոյի իսկական զգացողություններն առավոտյան սուրճի սեղանին էին դրված: Ռեյ Չարլզին փոխարինում էր տրակտորի ձայնը, Էյֆելի սրճարանին՝ խոհանոցիդ կաղ…

Պատահեց այնպես, որ 1917 թվականի օգոստոս ամսին ես ստիպված էի մեկնել Նյու Յորքից Պետրոգրադ՝ աշխատանքի բերումով: Ինձ խորհուրդ տվեցին ճանապարհորդել Վլադիվաստոկի ճանապարհով՝ անվտանգության նկատառումներից…

Ամեն մարդ իր տեսադաշտում կամ տեսադաշտից անդին պետք է ունենա հեռավոր մի սար, մի մոռացված գետի վաղուց չորացած հուն, մի փոքր երևակայություն կամ մտքի…