Մեր աշտարակը, որը մոտ երեսուն մետր բարձրություն ուներ, քաղաքի ճիշտ կենտրոնում էր։ Մենք սիրում էինք բարձրանալ աշտարակն ու այնտեղից նայել։ Ամենատարօրինակն այն էր, որ ցանկացած աստիճան բարձրանալուց մեկ տա…
Սրճարանը դատարկվում է։ Շարժվում են աթոռները, շխկշխկում է սպասքը խոհանոցում։ Մնում ենք միայն դու, ես ու իմ տխրությունը։ Ներիր, գիտեմ, որ ուզում էիր երկուսով լինենք այսօր, բայց ինձ հետ է իմ տխրությունը․…
Հյուրանոցում միայն երկու ամերիկացի կային: Սենյակ բարձրանալիս կամ իջնելիս նրանք չէին ճանաչում աստիճաններին իրենց հանդիպող ոչ մի կենվորի: Ամերիկացիների սենյակը երկրորդ հարկում էր, որի պատուհանները դիմահ…
Իսկ բարոյակա՞ն մարդ էր արդյոք հանգուցյալը։ Ինչպիսին կլինի պատասխանը, երբ Մուշեղի երկրային կյանքն ավարտվի և տրվի դասականի արդեն ծամծմված և ամեն տեսակի միջակությունների կողմից բազմիցս չարաշահված հարցը։
