Պոեզիա

1. Անուններ Կհիշեմ մի օր անունդ, թռչուն` Ճախրանքի պահին գրկած ամպերին ամենաբարձր, Եվ քո անունը, ոսկելողակ ձուկ` Սուզվելու պահին այն ջրերի մեջ, Ուր առեղծվածը…

ՄՂՁԱՎԱՆՋ Արագիլի ոտքերի չափ երկար մի ցավ Իմ սրտի մեջ լայն թևերն է թափահարում, Թախիծը ե՞րբ իմ հոգու մեջ հղիացավ Ծիծաղների, խնջույքների այս շուրջպարում,-…

ԻՄ Պա՛տ, սիրելի՛ պատ, անդորրս կհպեմ քեզ, որ լսեմ` շ՜,շ՜,շ՜` ամենաշշուկ հնչյունն աշխարհիս, ամենաօրոր հնչյունը, որ կրծքիս առատը լցվի երակները որթատունկերիս, որ բերք ունենամ……

Պոեզիան մարդու աչքերը չպիտի լինի չպիտի մարդու հոգին լինի.. Պոեզիան մարդու Մարդը պետք է լինի… Այնտեղ… իմ տանը Ճանապարհիս լեռները ձյունոտ, հիշեցնում են ինձ…

Հույսի խոստումը դրժում է ժամանակը՝ սատանայի ձեռքով։ Սատանայապետը ժպտում է բարեհամբույր, ժպտում են նույնությամբ գագաթնաժողովին մասնակից բոլոր սատանաները՝ կերպափոխվելով կարծես և ընդունելով նույն դիմագծերը։…

Համարյա կեղծ պոեմ Ես նայում եմ քեզ՝ ինչպես ես խմում շատրվանի մոտ, կապույտ պստլիկ ձեռքերով քո ձեռքերը պստլիկ չեն դրանք փոքր են, և շատրվանը…

«Գրանիշ» կայքը սկսում է հրապարակումների նոր շարք: Հաջորդաբար մեր ընթերցողներին ենք ներկայացնելու ՀՀ պետական մրցանակի առաջադրված գրքերից հատվածներ` նպատակ ունենալով ընթերցող հասարկությանը ավելի լայն հնարավորություններ տրամադրելու`այսօր…