1.Ծեր զինվորները ծաղկած ծառեր են կապույտ լեռներում, նրանք ամեն օր պտղավորվում են փամփուշտներով տաք, և նրանց տխուր, բայց նվիրական, մաքուր հուշերում վերջին փամփուշտը լուռ խլրտում է իրենց կրծքի տակ:
Արևի շողը Կապույտ պատերին Մեծ, Շա՜տ մեծ Ճյուղեր է նկարում Ու հայելու Լայն Հայացքների մեջ Հույզերս է թաքցնում: Դեղի՜ն … Թող մի քիչ Նիրհի, Բազմոցին Նիրհի, Որ Ինձ Չմատնի… Չփախնի՜ Հանկարծ, Թրթռա մի քիչ` Կ…
Այս տարի ծննդյանս թիվը սիրելի է. ասեղնագործ գործվածք է հիշեցնում, որը կամ ուսերիդ պետք է գցես, կամ էլ որպես երեսքող իջեցնես դեմքն ի վար: Այս տարի ծննդյանս թիվը եկող թռչունների ձայնով է խոսում, դողում…
լեզուն ոնց որ մեծ գետ լինի երբ խորքերում ես ոչ մի ափը չես տեսնում երեկ բանաստեղծությունս թարգմանում էի անգլերենի հանկարծ ափը տեսա անգլերենի ափը հետո հայերենի ափը տեսա սիրտս խփում էր ահավոր զգում էի՝ բ…
