Նորից շարունակում եմ մեռնել: Երակներս տեղի են տալիս` Բացվելով Քնած երեխայի փոքրիկ բռունցքի պես: Հին շիրիմների հուշը, Նեխող մարմինն ու որդերը Ինձ չեն համոզում Այս բարդ խնդրի դեմ: Տարիները,
Զգայական տիեզերքում հնչող երաժշտությունն արդյունք է այն երաժշտության, որ գոյություն ունի այդ տիեզերքից առաջ: Երաժշտոություն դու շնչառությունն ես արձանների: Գուցեև, լռությունը պատկերի:
Սմոլենսկ 20 ուրբաթ 6-ին գրում է նա կտրուկ հակիրճ ու հավաքվում են պոետներ քանի՜ և հորդում է գինին լռում են արկերը չնչին երբ սկսվում է զրույցը փրկիչ ծիծաղը դառնում է արցունք և արցունքը դառնում քրքիջ պատ…
