Քաղաքը, ուր վաղուց ո՛չ ոք չի ապրում, քո մասին հեքիաթ է պատմում մայթերին, որտեղ քեզնից հետո անձրևները չեն դադարում, իսկ խաղաղության մասին մոռացած աղավնիներին ագռավներն են բերում. ու ճանապարհները, որոնք…
Ես գրել էի քո անունը ամենավերևում նամակի, որն այդպես էլ չավարտեցի։ Ես գրել էի քո անունը ձեռքիս վրա չմաքրվող գրիչով, և ամեն անգամ ամանները լվանալիս քո անվան մի փոքրիկ մաս ջնջվում-գնում էր օճառոտ ջրի հե…
Ես այնքան դժվարությամբ եմ գրում․․․ Ես երբեմն ուզում եմ օրվա մեջ անընդհատ ասել՝ ինչքան եմ կարոտում քեզ։ Ես ուզում եմ ասել, որ եթե նույնիսկ սա ոչ մի տեղ չի տանում, ես ուզում եմ ժամերով նայել քեզ։
մտածում եմ մեռյալների մասին որոնց դժվար է հաշվել և որոնք անուն չունեն: Ապա դուռն է բախում առօրյան, և ցանկապատի վրայով կանչում է այգին` կեռասն է հասել: Հանգիստ կյանք չկա: Այս կոճակներն, օրինակ, Խառնիխո…
![Նիք Լանց | Սիրելի [ ]](https://granish.org/wp-content/uploads/2024/03/niq-lanc.jpg)
