չգիտեմ, թե ինչ են տրորում քո ոտքերը, ոնց են շարժվում մարմնիդ մյուս մասերը ռիթմիկ ու տակտով, թե կորագիծ անհավասարաչափ։ մտքերդ, չգիտեմ, թե ում են որոնում, որ նոր տողեր գրվեն իրար լրացնող, բացող, մեկ֊մեկ…
Երբ ակամայ լքես տունդ՝ ան կանգուն կը մնայ, Դո՛ւն է որ կը փլիս. Ան թափուր կը մնայ Քու ներաշխարհդ խճաքարերով կը խճողուի. Շունչդ բռնած՝ ծիծեռնակի քանիերորդ բոյնդ կը շինես Բայց ա՛լ բանի մը վստահ չես։
բայց չեմ կերակրում նրան չեմ կերակրում երքեք այնքան որ հագենա ես չեմ հավատում նրա թևերին խոնարհ որովհետև գիտեմ որ կծաղկեն ինչպես երկիրն է ծաղկում գարնանը ու կտանեն նրան իմ տնից կա մի ամբողջ երկինք միայ…
Գրեթե բոլոր հարաբերություններում Վավերագրվող բաներ են մնում, Օրինակ` Ցավ, Ցավի քծնանք, Երեսպաշտություն, Լավատեսության տոքսիկ երանգներ, Հոռի կողմ, Հոռի հոգիներ, և գրեթե բոլոր հարաբերություններում մենք…
