Պոեզիա

Արևածագի գույները սառել են մաշկիդ վրա. կարծես արևը ուսերիդ միջից պիտի դուրս գա, քո սաստկացող չքնաղության մեջ թունավոր, վարակիչ հեշտությունն է: Միջօրեն կիսում է…

ԺԵՐԱՐ ԴԸ ՆԵՐՎԱԼ Չափազանց իրականի՝ պոետական աշխարհի փողոցներում, ուշ ժամին, Վեներայի գազալամպերի աղոտ լույսի տակ, հետապնդել Հրո Դուստրերից մեկին – ապա հոգեբուժարանի սառցե ցնցուղի…

ԹՈՒՄՈ ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնը 2019-ի հուլիսին ձեռնարկել էր «Ուրիշ հուլիս» հատուկ աշխատարանների շարք, որոնցից մեկի` գրող Աննա Դավթյանի վարած «Պոեզիա առանց հանգի» աշխատարանի արդյունքում ստեղծված բանաստեղծությունները սիրով ներկայացնում…

* * * Գերեզմանները սարի լանջին էին, երկար բարձրացանք, թույլ անձրև սկսվեց, ներքևում փռված էր քաղաքը ու հոշոտված հսկա գործարանը, որին շիրմաքարերի վրայից նայում…

I ՃԱԿԱՏ Նա չհասցրեց․․․ Բոլոր շնորհները ցույց տալ։ Նրա պես շատերը, Նրանք փրկեցին մեզ ու մեռան։ Ես չեմ կարողանում ցավակցել․․․ Ցավակցել զինվորի մորը։ Բավական…

…Գիշերը Մեռնող փիլիսոփայությունն է Չկրակած բոլոր փամփուշտների, Որ ճակատագրեր է երկնքից վայում Սահմանի արճճե լռության դաշտերին… …Ես փշրում եմ բոլոր սարսուռները ծպտված, Հագնում եմ…

լավ, լավ, արի չխոսենք կյանքի իմաստ կամ էլ նման ինչ-որ բանի մասին, ավելի լավ է այն մասին, թե ինչպես է նկուղային բառի առաստաղին կախված…