Պոեզիա

Մարմինդ ասեղնագործված է մարմնիս երակներդ՝ շղթայված երակներիս ու երազդ՝ սիրահարված ենթագիտակցությանս: (շղթաներով ամրացված ենք նույն տարածությանը) Մատներս փաթաթված մատներիդ ու ձեռքդ՝ ծնկներիս վրա վախերդ…

ասում ա մարդիկ ասֆալտին մեռնող խեցգետիններ են պատմիր նրանց ջրի մասին դու տեսնում ես ինչպես են ջրափոսերում անտառներ աճում կամ հին եգիպտացին ինչպես է…

*** Երազանքը հեռու մի տեղ է, ուր փողոցներում գեղանկարներ են վաճառում, ու հերթ կանգնում Սանտա Մարիա դել Ֆիորեի համար, ուր գրականությունը կախված է քաղաքի…

Մեծ աչքերդ ինձ կսպանեն՝ հանկարծակի ու դաժան, Նրանց շքեղ տեսքից, անգամ, ես կսկսեմ դողդղալ, Սրտիս խորքում վերք կդառնա՝ սուր ցավերով անտոկուն, Միայն խոսքդ ինձ…

ամեն մեկն իր մենության մեջ՝ տխուր ու հանճարեղ հանճարեղ, բայց տխուր ուզում ես հասնել վարագույրին ձեռքերով մի կողմ տալ, մտնել մենության մեջ, սուզվել, հասնել,…

Ես մի քույր ունեմ տանը Ես մի քույր ունեմ տանը Եվ մի ցանկապատ հեռվում, Ու թեև գրանցումով՝ միայն մեկը, Բայց երկուսն էլ ինձ են…