Տատիս մահվանից տարիներ անց բացահայտեցի, որ հիշողության երկու տեսակ գոյություն ունի։ Մեկը զգացողությունների անձնական հյուսվածքն է։ Սա ավելի շատ հատուկ է արվարձանների բնակիչներին՝ լավ ժամանակներ, երազկո…
Զովը տանն էր։ Նունեն էլ։ Դուռ-պատուհան փակ, վարագույրները՝ քաշած։ Օդորակիչն առավոտից անդադար աշխատում էր։ Արևը ոչ մի տեղից չէր կարող ներս սպրդել։ Նունեն ծալապատիկ նստած էր վառ կարմիր բազմոցին՝ լափթոփը…
Կարմիր ծովը վաղուց էին անցել։ Նավը Հնդկական օվկիանոսում էր։ Անողոք արևը ուշ էր իջնում ու շուտ ելնում՝ զբաղեցնելով գիշերվա մեծ մասը։ Գիշերը, յուղի մեջ թաթախված թղթի պես, վերածվել էր կիսաթափանցիկ մարմնի…
Ուշագրավ գրական միստիֆիկացիա։ «Դառն ծիծաղովս կծիծաղեմ» արտահայտությունը մտել է ռուսական մշակույթ։ Թեպետ ոչ այդքան լայնորեն, բայց այդուհանդերձ մտել է։ Համացանցում հանդիպում է ավելի քան 200 անգամ (2008…
