Երբ հարուստ ենք այնքան Մեր քսան տարիներով Եկող օրերը՝ լի խոստումներով Երբ սերն է իջնում մեր հոգիներին՝ Սպիտակ գիշերներով... Երբ տեսնում ենք հեռուներում Ինչպես է ծիծաղում կյանքը Հուսադրող Ուրախությամբ…
Երգչի հիսուն տարվա կինը` Ուլլա Թորսելին, միշտ նախընտրում էր մնալ ստվերում. նրան չէր ուղեկցում շրջագայությունների ժամանակ, բարձրաշխարհիկ երեկույթների չէր գնում... Շառլի պատմելով, Ուլլան միշտ ասում էր`…
Խնդրում եմ, խնդրում եմ՝ մի մեռիր, կամ կգնամ ես էլ, դու, իհարկե, մոտ ես դրախտին, իսկ ե՞ս... ես չեմ կարծում, թե նույնպես: Կուզե՞ս, կուզե՞ս քաղցր նարինջներ, կամ բարձրաձայն, երկար պատմվածք կուզե՞ս, կուզե՞…
Ես գիտեմ՝ կսպասեմ մինչ դու մտածես, որ ունես ժամանակ՝ երեկոն ինձ հետ անցկացնելու համար Եվ, եթե մենք գնանք ինչ-որ տեղ պարելու, գիտեմ՝ հնարավոր է չհեռանաս ինձ հետ: Իսկ դրանից հետո մենք մի հանգիստ, փոքրիկ…
