որ չեն գտնում շուրթերն այն որտեղից պիտի ցատկեն գեղեցիկ ու վսեմ ինչպես կաթիլն անձրևի կամ արցունքի ձյունը հալվում է անհանգրվան ոտնահետքեր են խեղդվում կիսատ ջրափոսերում կիսատ ձյունի մեջ և լռության մեջ՝ կ…
Տերևները` ծառերից խռոված, ապրելու վերջին երազով, խճանկար դարձան թաց սալահատակի վրա Մեր ուրվականները ժպտում ու տխրում են, մեր ուրվականները երազում են՝ լռությունից լռություն Տաք սուրճի բույրը և այս ու ա…
Քրտնած մարմնիդ վրա լուսամուտն արձակում է, _որպես գթություն,_ միջանցիկ քամու մի ակնթարթ. հետո, ծովի պես մակընթաց, որ գալարվող ալյաց հետ է քաշում խորքն իր,_ քեզ թողնում է նորից տապի ափերում.
Մենք իրար չենք խղճում, չենք փրկում, մեր աշխարհներում, մեր մահկանացու փրկության մասին երգեր ենք երգում։ Ես կործանվում եմ ձեր աշխարհում, ձեր աշխարհն իմ մեջ է կործանվում: Ամեն վայրկյանը գերեզմանոցն է՝ տա…
…եթե նույնիսկ լեռները տեղափոխելու չափ ուժեղ հավատ ունենամ, բայց սեր չունենամ, ոչինչ եմ: Ա. Կորնթացիս 13:2 Մոլագարը ժպտաց մահվան դիմակներից, մահվան վճռի դիմաց քմծիծաղեց. ես գնում եմ միանալու իմ աղջիկնե…
Ժայռից ժայռափոշի ձգված ժամանակի մեջ ակնթարթ կա միայն, որ ցորենի հատ է,_ լերկ ճեղքվածքի մեջ` բռունցքները սեղմած ժայռի, հավերժության մասին անպտուղ երազ է: Կործանուﬕց փրկություն ցատկոտող ամբոխների լացն ո…
