Դավիթ Ավետիսյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Պատմվածք

    Դառը սուրճ

    Դավիթ Ավետիսյան

    Ա Դասաժամս ավարտվեց: Ես դուրս եկա համալսարանից մի տեսակ թեթևացած,կարծես ինչ-որ կարևոր բան եմ արել և ուզում եմ ինքս ինձ պարգևատրել: Ուզում էի պարզապես ոտքով քայլել փողոցում ու շփվել մարդկանց հետ:

    24 Հուլիս 2020 • 10 րոպե

  • Գրականագիտություն

    Ֆելիքս Բախչինյան | Չարի ու բարու սահմանները

    «Տեխնիկայի մեջ մոդելների ծավալների փոքրացման համադրումը առավելագույն գործառույթների հետ վկայում է գիտական առաջադիմության և կատարելագործման հաղթարշավի մասին։ Հավանաբար, նույնը տեղի է ունենում նաև արվես…

    24 Հունվար 2020 • 24 րոպե

  • Պատմվածք

    Դավիթ Պողոսյան | Մանկության հուշեր

    Հայրս պատմում էր․․․․․․․․․․․․ 1992 թվականն էր։ Աշխատում էի Քաղացիական Ավիացիայի Հայկական Վարչության Ավիացիոն Տեխնիկական Բազայում որպես հերթափոխի պետ։ Առաջարկ ստացա տեղափոխվել նոր ստեղծվող «Երևան-Ավիա»…

    14 Սեպտեմբեր 2019 • 5 րոպե

  • Պատմվածք

    Համզան

    Դավիթ Ավետիսյան

    Երիտասարդ տարիներիս իմ ընկերների մեծ մասը տարիքն առած, կյանքի ճանապարհ անցած մարդիկ էին, նրանք իմ ավագ խորհրդատուներն էին: Իմ հաջողությունների համար ես պարտական եմ նաև նրանց: Նրանցից մեկը Արմեն Գարուշ…

    30 Հունիս 2017 • 5 րոպե

  • Պոեզիա

    Ջրի արցունքներ

    Դավիթ Ավետիսյան

    Նվիրում եմ 2016 թ.ապրիլի 1-ից 4-ը անհավասար մարտը իրենց վրա վերցրած հայ զինվորներին Մի գիշերվա մեջ Զինվորները նորելուկ, Կենդանի թե մեռած Հերոսներ դարձան, Դարձան գիր, մագաղաթ, Նրանց գնդակների հրաբորբից…

    13 Հունիս 2016 • 4 րոպե

  • Պոեզիա

    Լռությունը ձայն ունի

    Դավիթ Ավետիսյան

    Ձախողվա՛ծ տողեր Ես ուզում եմ Ձեզանից ներում հայցել, Ձեր մեղքը այն էր, Որ դուք ուզում էիք Հենց այդ օրը ծնվել: Ես քեզ չէի փնտրում, Դու իմ մեջ էիր Եվ իմ բոլոր անկյուններում, Իմ տեսադաշտը ամբողջ Քո պատկեր…

    8 Հունվար 2016 • 3 րոպե