Կանը մոտեցավ դռանը, որը մոտիկից ասես մի հնագույն թանգարանի դուռ լիներ, վրան կենդանիներ և ծառի ճյուղեր էին նկարված: Նրա առջև դուռը բացվեց և աղմուկը, որը մինչ այդ ընդհանրապես չէր լսվում, դուրս պրծավ:
Տասը, ինը, ութ… երեք, երկու, մեկ…Գնացինք… Արևը դուրս էր եկել իր առանցքից ու մոտենում էր երկրագնդին` վերացնելով իր ճանապարհին ընկած բոլոր մոլորակները, աստղերն ու գիսաստղերը: Գիշատիչ սև երախի պես մի անց…
