Եղիշե Չարենց նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Գրականագիտություն

    Գրքի ֆենոմենն իբրև շրջափուլաստեղծ գործոն Եղիշե Չարենցի պոեզիայում

    Արքմենիկ Նիկողոսյան

    Չարենցի պոեզիայի այսպես կոչված` «գրքայնության» (դրական իմաստով), ինչպես նաև` նրա հրատարակչական գործունեության մասին չարենցագիտության մեջ բավականին խոսվել է, նշվել է նրա մեծ ընթերցասիրության, ընտիր գրա…

    12 Օգոստոս 2012 • 15 րոպե

  • Ակնարկ

    Յուրաքանչյուր տառի արժեքը` մի կաթիլ արյուն

    Հովհաննես Այվազյան

    Չարենցի մասին Կարինե Քոթանճյանի հուշերից տեղեկանում ենք

    10 Մարտ 2012 • 2 րոպե

  • Պոեզիա

    Դոֆինը նաիրական

    Եղիշե Չարենց

    Նա պառկած էր նախկին սեղանատան միգում, Հին սեղանի վրա, երկայնքն ի վար դրած, Ւր դագաղում դեղին , - և ճակատին նրա Քստմնելի՝ հանգչում էր ծաղիկների մի կույտ։ Մագաղաթի նման ողորկ, ապակեգույն` Կարծես մաքրել…

    12 Օգոստոս 2011 • 4 րոպե

  • Պոեզիա

    ԱՐԱՄ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ | Եղիշե Չարենց

    Իմ պէս տղայ էր... մի քիչ կամակոր... ներսում լոյս ունէր... կապոյտ... ծիրանի ծիր անծիր... եւ արեան կարմիրն էր բո'րբ կաթում նրա գրչածայրից... Նաիրեան երազներ էր հեղում տեղին-անտեղին՝ վարանոտ հայեացքի ծայ…

    25 Հունվար 2011 • 3 րոպե

  • Գրախոսական

    ՀՈՎԻԿ ՉԱՐԽՉՅԱՆ | Չարենցի կրակոցը

    Լույս է տեսել գրող, գրականագետ Հովիկ Չարխչյանի «Չարենցի կրակոցը» փաստագրական վեպը: Գիրքը պատմում է հանճարեղ բանաստեղծի բուռն ու հակասական կյանքի մի դրվագը` լի անակնկալ զարգացումներով ու շրջադարձերով:

    20 Հունվար 2011 • 1 րոպե

  • Պոեզիա

    Նավզիկե

    Եղիշե Չարենց

    Նայադների~ նման, նայադների~ նման Կարոտներիս ձայնով կանչում է ինձ, Խոստանալով սիրո անհատնելի հմայք Եվ թողնելով մորմոք և կորստի կսկիծ… Մանկությունից անդարձ` իմ օրերում անցած, Տարիներիս կարմիր ավազի մեջ…

    13 Մարտ 2010 • 6 րոպե

  • Ակնարկ

    Հովիկ Չարխչյան | Ինչո՞ւ են նոքա ամաչում քո աճյունից…

    Վերնագիրը Չարենցի տողն է, հասցեատիրոջն ինքներդ ընտրեք: Իսկ այս շարադրանքը պայմանավորված է օրերս օրաթերթերից մեկում տպագրված հոդվածով, որի վերնագիրը՝ «Չարենցի գերեզմանը և աճյունը գտնված չեն», անտեղյակ…

    14 Հունվար 2010 • 5 րոպե

  • Պոեզիա

    Երևան

    Եղիշե Չարենց

    Ինչ որ չի, չի երազել Դեռ ոչ մի պոետ – աստղաբիբ Ուզո՞ւմ եք` որպես գնդասեղ Արև՛ը խրեմ փողկապիս: Առնեմ, որպես սինի, Երկինքը աստղերի խաղով – Ու տանե՛մ այն հարսանիք, Որպես միրգ մի ճութ խաղող:

    11 Հոկտեմբեր 2009 • 3 րոպե