Երբ չես ուզում հավատալ, որ քեզ շատ հարազատ մարդն այլևս չկա ու առավել ևս մտադիր չես երբևէ համակերպվել այդ փաստի հետ, այդ մարդը երբեք չի մահանում քեզ համար: Բայց սկսում ես ամուր, շատ ամուր պահել նրա հետ…
Ամեն ինչ բաժանված է արդեն, և աստղերը, և արևը, և լուսինը: Ես գլխահակ եմ գալիս քեզ մոտ, ես ամաչում եմ սարսափելի, որովհետև ոչինչ չունեմ քեզ նվիրելու, որովհետև ամեն ինչ բաժանված է ու նվիրված:
«Կես ժամանակ» ժողովածուն, որ լույս է տեսել 2002-ին, Հովհաննես Գրիգորյանի գեղարվեստական համակարգը, ստեղծագործական և գեղագիտական սկզբունքները, բնագրաստեղծ գերակայությունները հավաքականացնող-ընդհանրացնող…
Յուրաքանչյուր նոր երևույթ իր ակունքներում կրում է հնի արմատներն ու ազդեցությունը: Հնի ավանդներից անխառն չէ նաև անկախության շրջանի հայ գրականությունը: Սակայն այլ են ժամանակներն ու հասարակական–քաղաքական…
Հովհաննես Գրիգորյանի պոեզիայի գնահատության շուրջ (բանավեճի հրավեր գրաքննադատ Արքմենիկ Նիկողոսյանին) «Խոսքի տարածություն» ժողովածուի՝ Հովհաննես Գրիգորյանի պոեզիային նվիրված հոդվածում Դուք ուշագրավ մի դ…
