Մհեր Արշակյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Ասույթ
Խցանումներ
Ինչ-որ մեկի էջում կարդացի Սոմերսեթ Մոեմի այս խոսքերը. «Վերջին խոսք գոյություն չունի։ Համարձակ խոսքերը, որոնք այնքան նոր են թվում նրանց, որոնք դրանք առաջին անգամ են արտասանում, եղել են և գրեթե նույն ին…
24 Հունիս 2019 • 7 րոպե
-
Էսսե
Հովհաննես Թումանյան. Ցեղասպանության «զոհը»
Մեզ հայտնի է, թե ինչ տեղի ունեցավ Կոմիտասի հետ 1915-ին։ Նա չխելագարվեց։ Նա լռեց։ Մարդը բախվեց մի անպատմելի անիմաստությանը։ Հովհաննես Թումանյանի հետ տեղի ունեցավ նույնը։ 1915 թվականից հետո նա դադարեց լ…
22 Փետրվար 2019 • 5 րոպե
-
Ասույթ
Գրականագիտական «ստիխներ»
Բանաստեղծությունները գրվում են նույն բառերով: Բառերը ե՞րբ են նոր` երբ զգացողություններն են ուրիշ: Երբ զգացողություններն ուրիշ չեն, բառերը միշտ նույնն են, եթե նույնիսկ նոր բառեր ես հնարել:
8 Փետրվար 2019 • 22 րոպե
-
Պոեզիա
Վերջին գայթակղություն
հեռու հոգնակի արաղից, տանից: ոչ մեկի հախուռն սիրուն պիտանի: աղոթքից մինչեւ ստամոքսագեղձ: էլ չի լինելու, չի լինի կանչող: ինձ վերաբերող այս տիեզերքում ճոխ: ո՞ր աղոթքով եմ լինելու ներված:
7 Դեկտեմբեր 2018 • 3 րոպե
-
Էսսե
Էսսե Գոդոյի բացակայության մասին
Այս պիեսում «սեր» բառը չկա: Սա պիես է մի բանի մասին, որը չձևակերպելու համար կան աշխարհի բոլոր բառերը: Վլադիմիրը և Էստրագոնը ոչ մեկին չեն սիրում։ Բյուրեղյա հոգիներ, որոնք չգիտեն, թե ինչ է սերը։
16 Նոյեմբեր 2018 • 6 րոպե
-
Պոեզիա
Ուիսթեն Հյու Օդեն | Ավելի շատ սեր
Աստղերին եմ նայում: Գիտեմ հաստատ՝ Միմյանցով չենք մենք այստեղ: Եվ անդ: Եվ թեպետ վախին կարող են անսալ՝ Անկիրք են արդեն՝ մարդ ու գազան: Հրաշքով գոնե աստղերից գար մի հույզ, Մի կիրք գտներ մեզ, թեք հայացքով…
4 Սեպտեմբեր 2018 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Ծննդյան Requiem
Հորինել 21-րդ դարը և նրա արանքներում խցկել չծնված երեխաների ոսկորները որպես էջանիշ... Պատառոտել գրքերը, որոնք այդպես էլ չեն գրվելու, հետո մեկնել պատերազմ. որ եղիցի լույս: Թաքցնել ամեն Աստծո մարդու աչք…
30 Օգոստոս 2018 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Պարականոն ըստ երազի
Լույսը ընկավ։ Մեխված քո դեմ զարկերակի ձայնով եկած, շունչս պահած, մտքով՝ անդեմ, քո ստվերը վրաս բեկված։ Ու՞ր ես հիմա, ասի ես ինձ ու լսեցի՝ փնտրու՞մ ես դեռ, ես հիշեցի՝ իմ երեսից դու դարձել ես երազ ու դեր…
20 Հունվար 2018 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Նրան
Որովհետեւ ես միայն մի գարուն գիտեի, ես գիտեի միայն մի ծաղիկ, որովհետեւ քեզ սիրելն արդեն մահացու միտք է, իսկ չսիրելը՝ պարտք հաջորդ անցյալի: Որովհետեւ ես մի լեռ գիտեի այնտեղ, ուր արդեն անկել, եւ իմ վրիպ…
21 Օգոստոս 2017 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Նախկին հեքիաթ
Թռչուններն են երամ-երամ աչքերի մեջ տանում երրորդ իմ գարունը արդեն մեռած, քո մարմինը՝ ահա մեռնող։ Տանում են մերն ու գիտեն ուր, պատմելու չէ ճամփան իջնող, իմ կանաչի մեջ մի փետուր, քո դեղինի մեջ՝ մի քիչ հ…
7 Հունվար 2017 • 1 րոպե