Սարգիս Հովսեփյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Գրախոսական
«Ախպերության» դեկոնստրուկցիան
Երկու տղամարդու ընկերությունը կամ ավելի շուտ՝ «ախպերությունը» որպես վեպի սյուժե և դրամատիկ զարգացման հենք արդեն իսկ բավականին ինքնատիպ և ինտրիգային է հնչում առնվազն հայ գրականության շրջանակներում։
7 Հունիս 2026 • 10 րոպե
-
Գրականագիտություն
Պատերազմի թեման գրականության և պաշտոնական խոսքերի խաչմերուկում
Պատերազմը մշտապես եղել է մարդկության պատմության ամենաքննարկվող և թիրախային թեմաներից մեկը։ Այն ողջ պատմության փոխել է պետությունների սահմաններ, հասարակությունների կառուցվածքներ և անհատների ճակատագրեր։
18 Ապրիլ 2025 • 14 րոպե
-
Փոդքաստ
Վազիր Բիբի… Ինձ մի սպասիր. փոդքաստ
Սարի գլխին մի բան կա, չեմ ասի` ինչ կա… Սարի գլխին մի բան կա, չեմ ասի` ինչ կա… Ձեռքս տանում եմ գլխիս, թափ եմ տալիս մազերս. ոչինչ չկա: Նա շարունակում է ծիծաղել: Մանկական ձայնը զրնգում է ձորակում:
12 Սեպտեմբեր 2020 • 1 րոպե
-
Պատմվածք
Պաղպաղակ
Հայելու դիմաց միայն վարտիքով կանգնած` նայում էր իր սլացիկ, մարզված մարմնին, ու մի անզուսպ ցանկություն ստիպում էր ինքնագոհ ժպտալ սեփական արտացոլանքին: Մկանուտ թևեր, մազոտ կուրծք, պիրկ ոտքեր.
12 Հոկտեմբեր 2017 • 12 րոպե
-
Պատմվածք
Վազիր Բիբի… Ինձ մի սպասիր…
-Սարի գլխին մի բան կա, չեմ ասի` ինչ կա... Սարի գլխին մի բան կա, չեմ ասի` ինչ կա... Ձեռքս տանում եմ գլխիս, թափ եմ տալիս մազերս. ոչինչ չկա: Նա շարունակում է ծիծաղել: Մանկական ձայնը զրնգում է ձորակում:
26 Օգոստոս 2015 • 9 րոպե
-
Պատմվածք
Երրորդ…Մաս
Ինձնից գոհ բացեցի լուսամուտն իբր եղանակը որոշելու ու անմիջապես հետ քաշվեցի չոր, սառն ապտակից շփոթահար: Առաջին փորձից տնից դուրս գալու մտադրությունս վերահաստատել չհաջողվեց:
16 Դեկտեմբեր 2014 • 15 րոպե
-
Պատմվածք
ՍԱՐԳԻՍ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ | Դոմինո
Երբեմնի փառքի ու հզորության մասին պատմող պարիսպների մնացորդներ
11 Հուլիս 2012 • 4 րոպե
-
Պատմվածք
ՍԱՐԳԻՍ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ | Ֆերգանա
Փակվելուն հինգ էր պակաս, երբ քստքստացնելով ու փորս քորելով մտա մեր թաղի խանութը: Սերժիկը մենակ էր խանութում: Մի հայացքով ընդունեց բարիկունս ու էլի անցավ օրվա հասույթը հաշվելու` հավանաբար գերհաճելի գոր…
14 Սեպտեմբեր 2010 • 17 րոպե
-
Պատմվածք
ՍԱՐԳԻՍ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ | Ես ու իմ ընկեր Շուռը…
Ռուսաստաններում անկապ, աննպատակ մի քանի տարի թափառելուց հետո նոր վերադաձել էի Հայաստան` ինքս էլ չիմանալով` ինչի համար. ոչ հորողբերս էր մեռել, ոչ էլ քեռիս լավ գործ էր խոսք տվել... Ամբողջ օրը թախտը գրկա…
1 Հուլիս 2010 • 12 րոպե