Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Դրամատուրգիա
Խաղի ժամանակը
Պիեսը «Մոռացված օրը կամ խաղ բոլոր ժամանակների համար» վերնագրով տպագրվել է «Գարուն» ամսագրում (թիվ 1, 1998) Նախաբեմի երկու անկյուններում փռվել են դիմակավոր երկուսը: Մեկը խառնում է խաղաթղթերի կապուկը, մ…
19 Օգոստոս 2020
-
Պոեզիա
Մանդալա
Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Սուքիասյան
Քանզի մոլորակի հոգին Արթնանում է, ժամն է նյութեղեն ձևերի վախճանի, մեր սերունդը թակարդված է ծուղակում Սատանայական Վեհ քաղաքների ու ազգերի, և միայն մարգարեական սուրբ գիտակցությունը պոետի՝ Բլեյքի, Ուիթմա…
18 Օգոստոս 2020
-
Պոեզիա
իմ տ․
неужели тебе это кажется столь далеким? ․․․ ․․․․․․как отнимается постепенно то, что не может быть отнято: люди, местность, и как сердце бьется тогда, когда надо бы разорваться. ․․․
17 Օգոստոս 2020
-
Ասույթ
Անձեռագիր տողեր-4
Թքած ունեմ, թե ինձ ուղտի տեղ եք դրել: * * * Ինքնասիրությունը քո սահմանապահն է, սերը` ձեր: * * * Նա էկոլոգիապես մաքուր սրիկա էր: * * * Ամենևին էլ ընթերցողի օգտին չէ, որ գրողներն ավելի շատ են, քան` կոմպ…
16 Օգոստոս 2020
-
Պոեզիա
Կար-անդին
*** Տան պատերի ծուռումուռ եզրագծերը հիշեցնում են Բոլոր ծուռումուռ մատների մասին, Որ մի ժամանակ անշտապ չափել են դեմքիս անթիվ անհարթությունները: Ես տանուլ եմ տվել գարունը, Ու Զաքյանի կանաչած ծառերը դադա…
16 Օգոստոս 2020
-
Պատմվածք
Նուշիկ Միքայելյան | Համբույրը
Լիր Արքայի ներկայացումը ցնցել էր ողջ քաղաքն ու թատերասեր հանդիսատեսին։ Այսպիսի՛ Լիր, ասում էին, որ թատրոնի պատմությունը չէր տեսել։ Էդուարդ Հոբը այնպե՛ս էր մարմնավորել արքայի կերպարը, որ շատերն էին արդ…
15 Օգոստոս 2020
-
Պոեզիա
Մոռացված մատուռը
Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Պետրոսյան
Ես որդի ունեի, որի անունը Խուան էր: Ես որդի ունեի: Մի ուրբաթ օր մյուս մեռելների հետ ընկավ խրամատում: Տեսա նրան` պատարագի վերջին ժամին և գլխարկի զնգոց էր լսվում տերտերի սրտից: Հարվածում էի դագաղներին:
14 Օգոստոս 2020
-
Պատմվածք
Ժասմին Ղազարյան | RECORTE
-Քեռին գալիս ա, քե-ռին գա-լիս-ա,- Քլոեն իջավ նախասենյակ` ցատկելով միանգամից երեքական աստիճանի վրայով։ Նրա հետևից սանդղահարթակում հայտնվեց Մարիան՝ պսեվդոհուսահատ դեմքով։ -Ընկար` հիվանդանոց չեմ տանելու,…
13 Օգոստոս 2020
-
Պատմվածք
Թափանցիկ շշեր. փոդքաստ
Ինչու՞ են, մարդիկ օղի խմում: Խմում են, որ աշխարհի բոլոր երեխաները լաց լինեն: խմում են, որ թթու վարունգ ուտեն: խմում են, որ մեռածներին ու աստծուն հիշեն: խմում են, որ խմեն: խմում են, որ մարդ սպանեն:
12 Օգոստոս 2020
-
Գրականագիտություն
Եղիշե Չարենցին վերագրվող մի բանաստեղծության մասին
Եղիշե Չարենցի՝ 1996 թվականին Դավիթ Գասպարյանի աշխատասիրությամբ լույս տեսած «Նորահայտ էջեր» գրքում զետեղված է «Ինչ որ հույս էր…» սկսվածքով մի բանաստեղծություն: Այս վանդակում մնաց գերի:
12 Օգոստոս 2020
