Վերջերս

Գրանիշի վերջին հրապարակումները

  • Պատմվածք

    Լիլիթ Անդրիասյան | Զեյթունի տունը

    Մեռնում է մայրս. արդեն երեք տարի, ամեն երեկո, իրիկնահացին։ Զեյթունի մեր տունը նեղություն է անում։ Հինգհարկանի շենքի չորրորդ հարկում աստիճանների գլխին մեջքի վրա ճռռալով բացվում է երկաթե դուռը։

    23 Հունիս 2019

  • Պատմվածք

    Փոքրիկ ընկերուհիս

    Գոլի Թարաղի

    Թարգմանիչ՝ Նունե Հովհաննիսյան

    Հազար ինը հարյուր ութսունչորս թվականի ամառ. Միջերկրականի ափը հեղեղված է մարդկացով: Ասեղ գցելու տեղ չկա: Հանուն երեխաների ձեռնարկեցի այս ճամփորդությունն ու փոշմանեցի: Փիրուզե ծովն իրականում մոխրագույն…

    21 Հունիս 2019

  • Պոեզիա

    Ջեֆրի Չոսեր | Մեծ աչքերդ ինձ կսպանեն

    Թարգմանիչ՝ Էդիթ Մարգարյան

    Մեծ աչքերդ ինձ կսպանեն՝ հանկարծակի ու դաժան, Նրանց շքեղ տեսքից, անգամ, ես կսկսեմ դողդղալ, Սրտիս խորքում վերք կդառնա՝ սուր ցավերով անտոկուն, Միայն խոսքդ ինձ կբուժի, բայց վիրավոր իմ սրտում Քո պատճառած վ…

    16 Հունիս 2019

  • Պատմվածք

    Լիլիթ Բարսեղյան | Խալին

    Նա խալի էր: Եղածը՝ խալի էր: Այն էլ՝ գործարանի: Անգամ ձեռագործ չէր: Ուղղակի կավրոլիտների մեջ միակ խալին էր եղել: Այն կավրոլիտների, որ լինոլյումի գործարանում էին ստանում: Այդ լինոյումների արտադրամասի կա…

    14 Հունիս 2019

  • Պատմվածք

    Ոտքը

    Ներսես Աթաբեկյան

    Առաջին անգամ որ լսեց, գիշեր էր: Արմենակը տղա թոռ էր ունեցել. երկար նստեցին ու անուշ էլ խմել էին, և արդեն առավոտանում էր, որ դուրս եկավ: Ու տան ճամփին էլ առաջին անգամ լսեց. թըփ-թըխկ, թըփ-թըխկ, թըփ-թըխկ…

    13 Հունիս 2019

  • Պատմվածք

    Շողեր Պետրոսյան | Վերջին քաղաքը

    Նա նայում էր առաստաղին, որը դրսում ընթացող մեքենաների լույսերից վերածվել էր կտավի: Լույսերը շոյում էին մերթ մերկ ու սառը առաստաղը, մերթ վազում էին նրա փոքր ճակատի վրայից դեպի խոշոր աչքերն ու տաք շուրթ…

    12 Հունիս 2019

  • Պոեզիա

    21-րդ գարունը

    Լիլիթ Բաղդասարյան

    ուզում ես հասնել վարագույրին ձեռքերով մի կողմ տալ, մտնել մենության մեջ, սուզվել, հասնել, ու չխոսել... ու չասել ոչինչ... բայց մի վարագույրը երկու մենության համար քիչ է, իսկ մենությունը՝ հանճարեղ, թանկ…

    10 Հունիս 2019

  • Գրախոսական

    Տաթևիկ Մխիթարովա | Դիանա Համբարձումյանի «Փեակների տարաբախտություն» վեպը որպես լուռ ճիչերի հանգրվան

    Վեպ` իրականության մասին: Կամ, երևի, մի փոքր ավելիի մասին, քան իրականությունն է: Ինչպես գրել է հեղինակը` Դիանա Համբարձումյանը, և ինչպես գրքի գլխավոր հերոսը` Մանեն է ասում` սա մի փոքր ավելին է, քան պարզ…

    10 Հունիս 2019

  • Պոեզիա

    Ուխտավորները

    Իոսիֆ Բրոդսկի

    Թարգմանիչ՝ Շավարշ Ազատյան

    Ասպարեզների ու մեհյանների մոտով, Տաճարների ու պանդոկների միջով, Ճոխ գերեզմանների, հսկա շուկաների կողքով, թմրություն ու վիշտ ճաշակած, Հռոմն ու Մեքքան անտեսած, հուսահատվածի կապույտ արևով լցված անցնում ե…

    8 Հունիս 2019

  • Պոեզիա

    Էմիլի Դիքինսըն | Սա իմ նամակն է աշխարհին

    Ես մի քույր ունեմ տանը Եվ մի ցանկապատ հեռվում, Ու թեև գրանցումով՝ միայն մեկը, Բայց երկուսն էլ ինձ են պատկանում: Մեկը նույն իմ ճամփով է գալիս, Հագնում է փոքրացած շորերս, Մյուսը թռչնի պես է, իր բնում Շյ…

    7 Հունիս 2019