Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պոեզիա
Վերջին գայթակղություն
հեռու հոգնակի արաղից, տանից: ոչ մեկի հախուռն սիրուն պիտանի: աղոթքից մինչեւ ստամոքսագեղձ: էլ չի լինելու, չի լինի կանչող: ինձ վերաբերող այս տիեզերքում ճոխ: ո՞ր աղոթքով եմ լինելու ներված:
7 Դեկտեմբեր 2018
-
Գրականագիտություն
Անուշ Ներսիսյան | Նորայր Սարգսյանի «Չինական պատ»-ը
Նորայր Սարգսյանի «Չինական պատ» ժողովածուում զետեղված են հեղինակի տարբեր տարիների պատմվածքները։ Թեմատիկ միասնությամբ պատմվածքները հաջորդում են մեկը մյուսին, և եթե փորձ կատարվի միասնական վերնագրի տակ առ…
6 Դեկտեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Մհեր Բեյրլերյան | Մայորը
Մայորի աչքերը հազվադեպ են երևում հաստ հոնքերի տակից: Ընկերները նրան Ուղտ են ասում, ինչը զարմանալի չէ, եթե նկատի ունենանք նրա կոտրատվելով քայլելը և մշտապես որոճալը, անկախ այն բանից` բերանը լի՞քն է, թե՞…
5 Դեկտեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Հայացքի քերականությունը
Մարդկային զգացմունքները հաճախ ավելի ուժեղ բորբոքվում կամ նվաղում են այլ օրինակներով, ոչ թե բառերով։ Անձնական մխիթարող զրույցից հետո ես որոշեցի ուղերձ գրել քեզ՝ բացակայիդ, իմ վերապրած աղետների մասին, ո…
4 Դեկտեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Նոր բնակարանի ճանապարհին
Թարգմանիչ՝ Ներսես Աթաբեկյան
Վճիտ ու արևոտ կեսօրին բեռնատար մեքենան կանգնեց: Չկալովի փողոցի աղյուսաշեն տան մոտ: Վարորդը, շուրջբոլորը նայելով, ծխախոտ հանեց: Մոտ վազեց մի ջահել կին ու վրա-վրա, մեղավոր-մեղավոր ինչ-որ բան ասաց:
3 Դեկտեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Նվիրյալ անձեր հաղորդաշարի հյուրն է Հովհաննես Գրիգորյանը, 2007թ․
https://www.youtube.com/watch?v=ut_eEo4jOic
2 Դեկտեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Երևանյան
Արևելյան նիրհ Ու արևմտյան տագնապ, Որ իրարից թաքուն ապրում են կողք-կողքի Իբր իրարից անտեղյակ Ու իրար հակասող հատկանիշ, Որը կում-կում խմվում է Ամեն բացվող առավոտվա սուրճի Ու Արարատի ենթադրվող տեսարանի հ…
1 Դեկտեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Գրեգորի Կորսո | Մահվան տարեդարձը
Թարգմանիչ՝ Լիլլի Ղազարյան
Բիթ շարժման վառ ներկայացուցիչներից էր: Ներկայացված պոեմներից որոշները Գրեգորի Կորսոյի «Մահվան տարեդարձը»` քաոս հիշեցնող ժողովածուից են: Այդ ժողովածուն հեղինակի ամենածանր շրջանում է ստեղծվել:
30 Նոյեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Մերի Ջո Բանգ | Փխրուն, ինչպես երեխա
Թարգմանիչ՝ Էդիտա Մարգարյան
Փխրուն, ինչպես երեխա, Անհարատեւ, Մորս համար անփոփոխ, Ահա ես եմ՝ Նստած աթոռին` Քո մասին մտածում: Եւ ինչպե՜ս էի զգում Քեզ հետ խոսելիս: Հրաշալի՜ Ու ահավո՜ր, Ինչպես հաբերը՝ Որ ամեն բան վերացնելով Թողնում…
29 Նոյեմբեր 2018
-
Նոր գրքեր
Մայրս
Մայրս ու քույրս կպած են ապրում: Երբ գնում եմ մորս տուն, նրանց տեսնում եմ միաժամանակ: -Եկել եմ հորանցս տուն, չեք ընդունո՞ւմ: -Ընդունո՜ւմ ենք, ընդունո՜ւմ ենք, ընդունո՜ւմ ենք,- ժպտում են նրանք:
28 Նոյեմբեր 2018
