Տիգրան Գրիգորյան
Արձակագիր, Բանաստեղծ, Գրականագետ, Էսսեիստ
Հրապարակումները Գրանիշում 18
-
Էսսե
Նորավանք. պատմության, արվեստի և ավանդույթի միջև
Լույս է տեսել արվեստաբան Տիգրան Գրիգորյանի «ՆՈՐԱՎԱՆՔ. Պատմության, արվեստի և ավանդույթի միջև» մենագրությունը: Այս գիտական ուսումնասիրությունը փորձ է՝ նորովի մեկնաբանելու միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր…
16 Ապրիլ 2025
-
Գրախոսական
Յոկո Տավադայի «Պատվիրակը» վեպը
Բնութագրելու համար ժամանակակից ճապոնական գրականությունը` նախ պետք է ծանոթանալ Ծագող արևի երկրի բազմաշերտ մշակույթին, որն իրապես յուրօրինակ է ողջ արևելյան Ասիայում։ Ինքնատիպ կենցաղը, բարքերը, կեցության…
10 Նոյեմբեր 2023
-
Էսսե
Դանիելի տեսիլքը կամ Հինավուրցն Աստուծո պատկերը Նորավանքում
Հին Արևելքի ժողովուրդների դիցաբանական համակարգերից, Անտիկ և հելլենսիտական աշխարհի առասպելական պակերացումներից մինչև մոնոթեիստական կրոնի հազարամյա դոգմատները առաջին հերթին սկսվում են գլխավոր աստվածությ…
6 Փետրվար 2021
-
Պատմվածք
Լուսնի ապաստանը
Կառավարական «Աուդին» կանգ առավ նախագահական նստավայրի առաջ։ Մեկն իջնելով մեքենայից անշտապ սկսեց քայլել հանդիսավոր ու ծանր, ակնոցը թաքցնում էր նրա կապույտ աչքերը և մարդը, հանդարտ մոտենալով շքամուտքին, ք…
29 Նոյեմբեր 2020
-
Պոեզիա
Տե՛ր մեր, դու խաղաղությունն ես, երանելի լռություն…
...Տե՛ր մեր, ես ասում եմ նրանց՝ հանե՛լ գլխարկները և արկերի տարափի տակ ծնկի իջնել ու բացել սրտերը, զի չկա մխիթարություն մեր ցավերին և չկա խոսք մեր քարացած լռության դիմաց ... Տե՛ր մեր, այդ մենք ենք՝ քո…
29 Հոկտեմբեր 2020
-
Էսսե
Մահվան ընծաները
Նոր աշխարհն իր շարունակական կերպափոխումների հորձանուտում գծագրում է ապագայի ուղենիշները։ Այդ դրսևորումները մեծ հաշվով պայքար են տարածության և ժամանակի դեմ, որով մարդն անհույս ճիգեր է գործադրում բնությ…
2 Հունիս 2020
-
Էսսե
Տիրամայր եւ «Երկնային թագուհի»
«Ո՞ւր ես, Մայր իմ, քաղցր և անուշ, Սէր ծնողիդ զիս այրէ: Լցան աչք իմ դառն արտասւօք, Ոչ ոք ունիմ, որ սրբէ: Ջուր խնդրեցի, քացախ արբի Անօրինաց ձեռանէ: Ազդ արարէք մօրն իմոյ, Որ գայ կարօտն իւր առնէ.
18 Ապրիլ 2020
-
Պոեզիա
Եւ ձյուն եկավ …
Արևում էր ու քամին ավազահատերը ջրի ցողերի հետ քշում - լցնում էր մեր կանաչ աչքերը։ Նա ինձ նայում էր այնպես, ինչպես նախամարդիկ նայում էին իրենց նախահորը։ Անապատի կենտրոնից ելնող գետերը ողողում էին դեղին…
28 Փետրվար 2020
-
Նորություններ
Կրթության մեր ճանապարհը. «Քո արվեստը դպրոցում»
Այս նախագծի շրջանակում մեր գործնեությունը սկսել ենք փետրվար ամսից։ Եղել ենք Հայաստանի Հանարապետության 10 մարզերի և Երևան համայնքի թվով երեսուն դպրոցներում։ Ի՞նչ հասցրեցինք անել։ Որպես արվեստաբան՝ միջն…
30 Սեպտեմբեր 2019
-
Պատմվածք
La Vie en Rouge
համբույր իջավ հանկարծ, ու երկինքը փակվեց։ Օդանավը կժամանի Երեւան Բուդապեշտից կեսգիշերին։ Երկար թռիչքուղու վրա կանգնած օդնավերը պատրաստվում են մեկնել: Գուցե ... չգիտե՜մ, այլեւս անշրջելիորոն հեռու վայրե…
14 Հուլիս 2019
-
Էսսե
Քաղաք և քաոս` Պետերբուրգ
«Եվ ես քեզ ասում եմ, որ դու վեմ ես, և այդ վեմի վրա պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, ու դժոխքի դռները այն չպիտի հաղթահարեն»: Լևին գնդակահարեցին Սենատի հրապարակում։ Ներկաներից մեկն ասաց, որ նրա գանգը ցրիվ էր եկե…
20 Մայիս 2019
-
Էսսե
Արվեստի ճապոնական ոգին
Պարզ լույս է ճառագում ։ Պոստմոդեռնիզմի աշխարհում Արևմուտքի սահմանումը չափազանց անորոշ է, քանի որ Արևմուտքը դադարել է լինել միայն աշխարհագրական չափորոշիչ. այն ներառում է գրեթե բոլոր մայրցամաքները՝ Հեռա…
13 Հունվար 2019
-
Պատմվածք
Isabelle mon amour
Սա մեռած երկիր է, Կակտուսի երկիրը Այստեղ են հառնում քարե Կուռքերը ու ստանում Ողորմածությունը մեռյալ ձեռքի Հանգչող աստղերի շողի ներքո: Այսպես է լինում Մահվան մյուս արքայությունում Արթնանալ մենակ Այն ժա…
7 Սեպտեմբեր 2018
-
Էսսե
Շիրին–Շիրինամ
Նա ներս է մտել: Նստել է նա: Նա չի նայում կարմրահեր բոցին: Վառվում է լուցկին: Մեկնել է նա: Ճամփորդությունը դեպի մեծ Արևելք սկսվեց Այղրի կիրճի երկար մայրուղուց, այստեղով անցնում է Կովկասն ու Թուրքիան կա…
2 Օգոստոս 2018
-
Էսսե
Սուրենյանցը և «Օրիենտալիզմը»
Վարդգես Սուրենյանցը իր գեղարվեստական ժառանգությամբ կարևոր հետք է թողել հայ արվեստի պատմության մեջ` դառնալով XIX – XX դարերի պատմական- գեղարվեստական հայացքների վավերագրողն ու փոխանցողը։
10 Հունիս 2018
-
Պատմվածք
Քո սրտի առաջ
Դռան վրա գրված էր «Դևեջյան»։ Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող բնակարանը հիմա դատարկ է, պատշգամբին վաճառքի մասին գրություն է փակցված։ Երբ հարցուփորձ արեցի, բոլորը բակում ժպիտով էին հիշում տանտերերին։
30 Մարտ 2018
-
Ուղեգրություն
Թորանջ
Օրն իր հանդարտ ու սահուն ավարտն էր առնում, գետի ցամաքած հունը արձագանքում էր մարդկանց ոտնաձայներին, ովքեր կոխկրտում էին ծարավ կենդանիների նման դեռևս կանաչ ու մամռակալած, կիսաճաք հողը։
1 Սեպտեմբեր 2017
-
Պատմվածք
Ձեռնածուն
Օդակայանը կեսգիշերին դատարկ էր,Եվրոպայի չվերթները սպասարկող անձնակազմը կիսաքնած սպասում էր շաբաթվա վերջին օդանավին։ Այս չվերթով էր ժամանելու Կաֆոսկարիի համալսարնի պրոֆեսոր Ալբերտո Ալտիանին.
28 Մայիս 2017
